Cytaty o moralizowaniu

Muszę więc powiedzieć zupełnie jasno: stosunki przedmałżeńskie, miłość lesbijska, homoseksualizm, zdrada małżeńska i rozwody są grzechem, za który będziecie musieli kiedyś odpowiedzieć przed obliczem świętego Boga!

Literatura nabiera rumieńców, gdy zajmuje się ułomnościami, wadami, słabością i zamętem – umiera z każdą próbą prawienia morałów.

O wartościach nie powinno się mówić, tylko się nimi kierować. Ja też nie mam zaufania do ludzi, którzy takie słowa jak wartości, etyka czy moralność odmieniają przez wszystkie przypadki. Wyczuwam w tym hipokryzję.

Ten, kto z miną triumfującej wyższości będzie potępiał moje samobójstwo i mówił, że powinienem był trwać do końca, a nigdy nie wyciągnął do mnie pomocnej ręki, jest zapewne wielkim geniuszem, takim, co to równie dobrze mógłby poradzić cesarzowi, aby otworzył kiosk warzywny.

Uważam, że zazwyczaj ludzie mają w swoim zasięgu własne problemy, które są dostatecznie trudne i których unikają oraz że często unikają ich poprzez przyjmowanie pseudo-moralizatorskich postaw w dużych kwestiach społecznych, żeby robić wrażenie na bliskich i sąsiadach

Sugeruję jednak, by ludzie, którzy nie mają uporządkowanego własnego domu powinni dwa razy się zastanowić zanim zaczną zmieniać świat

(…) nic tak nie wychowuje, jak codzienne obcowanie z ludźmi, którzy dobre wychowanie posiadają – żadne moralizowanie tego nie zastąpi.

– Czy zauważyła pani, że się pani zamek przy spódnicy rozpiął? – spytała Rebeka, stawiając na stole ciasto kokosowe.

– Ja tam nie mam czasu wpatrywać się w lustro – stwierdziła kuzynka Ernestyna uszczypliwie. – No to co, że mi się rozpiął? Mam przecież aż trzy halki. A z tego co wiem, dziewczęta zakładają teraz tylko jedną. Świat staje się taki płochy i frywolny. Nikt już chyba nie myśli o Sądzie Ostatecznym.

– A czy pani uważa, że na Sądzie Ostatecznym będą nas pytać, ile halek nosiłyśmy? – zapytała Rebeka i czym prędzej czmychnęła do kuchni, zanim dosięgły ją oburzone spojrzenia, bo tym razem nawet ciotka Karolina uznała, że Rebeka pozwoliła sobie na zbyt wiele.

Sztuka tendencyjna, sztuka pouczająca, sztuka rozrywka (…) sztuka, mająca jakiś cel moralny lub społeczny przestaje być sztuką, a staje się biblią pauperum.

Ty możesz tylko na kanapie leżeć i mówić kazanie z kanapy. Apostoł kanapowy. Święty Szymon kanapnik.

Niech mi pan wierzy, że religie mylą się od chwili, kiedy zaczynają moralizować i piorunują przykazaniami. Bóg nie jest niezbędny, żeby stworzyć winę ani żeby karać. Wystarczą nasi bliźni, wspomagani przez nas samych.

Częściej słyszymy pouczenia niż pocieszenia.