Cytaty o modlitwie

108 cytatów · 60 autorów

Cytaty

  1. – O.K. To mogę go o wszystko poprosić? O zabawki, cukierki, samochód?…

    – Nie, Oskarze. Bóg to nie Święty Mikołaj. Możesz go prosić tylko o sprawy duchowe.

    – Na przykład?

    – Na przykład o odwagę, o cierpliwość, o zrozumienie.

    – O.K. Rozumiem.

    – Możesz też, Oskarze, prosić go o różne rzeczy dla innych.

    – Jedno życzenie dziennie, ciociu Różo, no to bez przesady, najpierw pomyślę o sobie!

  2. Gdybym zabrał skrzydła poranka i zamieszkał na dnie najgłębszego morza, nawet tam Twoja dłoń poprowadzi mnie i Twoje mocne ramię ochroni mnie.

  3. Był to po prostu jeden z tych rytualnych gestów, które, jak sądzę, zrobiłaby każda istota ludzka. Dlaczego modlimy się albo palimy świece za naszych ukochanych? To wszystko jest naszym błagalnym przymilaniem się ponurym i katastroficznym siłom, których nie potrafimy kontrolować ani zrozumieć. I nie sądźcie, że zwykle jestem tak filozoficznie nastawiony do świata. Tak było tylko podczas tej pierwszej, przerażającej nocy, kiedy zacząłem rozumieć, co to znaczy być naprawdę bezradnym.

  4. Więcej jest modlitwy w dobrym wierszu niż w wyklepanym pacierzu, w harmonijnym tańcu niż w siedzeniu w kościelnej ławie, w koncercie fortepianowym Czajkowskiego niż w źle odśpiewanej kolędzie.

  5. Jeśli poznasz, o czym w czasie modlitwy najczęściej myślisz, wtedy zobaczysz, co jest dla ciebie skarbem.

  6. Od bomb i samolotów – wybaw nas, Panie,

    Od czołgów i goliatów – wybaw nas, Panie,

    Od pocisków i granatów – wybaw nas, Panie,

    Od miotaczy min – wybaw nas, Panie,

    Od pożarów i spalenia żywcem – wybaw nas, Panie,

    Od rozstrzelania – wybaw nas, Panie,

    Od zasypania – wybaw nas, Panie...

    s. 49

  7. (...) mnie się wydaje, że jeżeli już w ogóle musimy się do kogoś modlić, to lepiej wznosić modły do szatana niż do Boga. Przecież Pan Bóg i tak jest dobry (...), więc nie może wyrządzić nam żadnej krzywdy. Za to diabła, jak zdążyłam się przekonać, koniecznie trzeba umieć obłaskawić. Myślę, że najrozsądniej byłoby zwracać się do niego w następujący sposób: „Dobry szatanie, proszę odstąp ode mnie i nie wódź na pokuszenie. Po prostu zostaw mnie w spokoju, bardzo proszę.”

  8. Człowiek opowiadając Bogu, sprawdza swą zdolność mówienia prawdy, którą Bóg zna lepiej od niego.

    s. 163

  9. Będę czekał na ciebie z dłonią na zasuwie,

    Zasłyszawszy twój szelest, z nóg zdejmę obuwie,

    Wyjdę bosy na spotkanie,

    Śpiewający niespodzianie,

    A, śpiewając, pomyślę, że pacierze mówię.

  10. Módlmy się za tych, którzy utknęli na drutach kolczastych pola bitwy życia.

  11. Dopiero po tysiąc dziewięćset trzecim, po tej podróży w głąb konga, o której ojcu opowiadałem, trzy miesiące i dziesięć dni, zacząłem się znowu modlić. Gdy sądziłem, że oszaleję w obliczu takiej masy cierpienia. Wtedy właśnie odkryłem, że istota ludzka nie może żyć, nie wierząc.

  12. Uwierzę, mówiłam. Spraw, aby żył, a uwierzę. Daj mu tę szansę. Pozwól mu być szczęśliwym. Uczyń to, a będę wierzyć. Ale to jeszcze nie wystarczało. Wiara nie boli. Rzekłam: kocham go i uczynię wszystko, jeśli tylko sprawisz, by żył. Powiedziałam bardzo wolno: wyrzeknę się go na zawsze, tylko pozwól mu żyć z tą jedną szansą. Zaciskałam coraz mocniej dłonie i czułam, jak skóra pęka, i mówiłam dalej: przecież ludzie mogą się kochać nie widząc się. Przecież Ciebie kochają przez całe życie, chociaż Ciebie nie widzą… I wtedy on stanął w drzwiach i był żywy. A ja pomyślałam, że oto zaczyna się męka istnienia bez niego i zapragnęłam, aby znów – martwy – legł pod ciężarem obalonych drzwi.