Cytaty o krytyce

67 cytatów · 50 autorów

Cytaty

  1. Chwal publicznie.

    Krytykuj w cztery oczy.

    s. 75

  2. Ot, tak, żeby sprawdzić, jak to jest przez następne dwadzieścia cztery godziny powstrzymaj się od krytykowania kogokolwiek lub czegokolwiek.

    s. 120

  3. Rozumiał on, że pochwała i nagana to dwa końce kija, który służy do tresury, a nie do wychowywania, i dlatego najlepiej w ogóle go nie używać.

  4. Krytycy nie przydali jej się na nic, to było chyba oczywiste. Czy krytycy w ogóle przydają się na cokolwiek?

  5. Nie wierzcie w głupie słowo pisane!

    Także moje…

    s. 198

  6. Jeśli ogólnie [kobieta] jest sympatyczna i wesoła, podtrzymajmy w niej te cechy, unikając krytyki na tle drobnych mankamentów w rodzaju spóźnionego posiłku, braku czystej koszuli, zawracania nam głowy niedomaganiem teściowej i tym podobnych. Jeśli w ogóle nas kocha i chodzi koło nas jak wokół śmierdzącego jajka, nie zwracajmy uwagi na uciążliwe drobiazgi, tylko pławmy się w atmosferze.

  7. Jeśli słowa krytyki przemocą rwą się nam z ust, w naszym mężczyźnie zaś dostrzegamy same wady, powiedzmy sobie szczerze i otwarcie, że to nie on nas przestał kochać, tylko my jego. Miłość bowiem ma to do siebie, że upiększa wszystko, co jej pod rękę wpadnie, z ukochaną osobą na czele.

    O ukochanej osobie myślimy tkliwie: „Jak on ślicznie pluje!”

    O osobie NIEukochanej myślimy z niechęcią. „Jak on się głupio uśmiecha, jak debil”.

  8. (...) każdy dobry pisarz musi być swoim najsurowszym krytykiem.

  9. Gdyby chociaż kilku polskich krytyków było w stanie wyzwolić się z myślenia typu „co autor chciał przez to powiedzieć”, a zaczęło żyć tym, czym autor i aktor żyją, może wreszcie byłoby z kim podyskutować.

  10. Wy, kobiety, jesteście najmilszymi krytykami, macie tylko odrobinę za mało logiki. (...) Nie wiem, czy z tego powodu jesteście gorsze. Wiem natomiast, że logika zasadniczo jest w nauce bardzo trudna, a w życiu bezlitosna.

    s. 234

  11. Zawsze znajdzie się w powieści lub w udanym wierszu element czy wymiar, którego nie uchwyci racjonalna analiza krytyczna. Krytyka jest bowiem działaniem rozumu i inteligencji, w kreacji literackiej zaś prócz tych czynników biorą udział, nieraz najistotniejszy, intuicja, wrażliwość, domyślność, nawet przypadek – wymykające się sieci, choćby o najbardziej gęstych okach, krytycznego badania. Dlatego nikt nikomu nie wytłumaczy, jak się tworzy dzieło – co najwyżej pomoże zdobyć umiejętność pisania i czytania. Reszty trzeba się nauczyć samemu, potykając się, upadając i wstając, bez wytchnienia.

  12. Wolę bowiem czytać powieści, niż dokonywać ich wiwisekcji.