Cytaty o kreatywności

Twórczość - to królestwo, w którym tylko ten cesarzem, kto i parobkiem.

Kiedy macie dziewiętnaście lat, mogą Wam się kazać wylegitymować w barze i powiedzieć, żebyście spieprzali, żebyście gdzie indziej robili z siebie głupka, ale, na Boga, nie mogą Wam się kazać wylegitymować, kiedy siadacie, żeby namalować obraz, napisać wiersz czy opowiedzieć historię [...].

[...] z duchowymi dziećmi czasami bywa tak jak z ziemskimi: rosną we śnie.

Ciężko być kreatywnym, kiedy patrzysz na psychopatę z pochodnią w ręku i żądzą zadania cierpienia w oczach.

Ciężko jest o pomysł, kiedy się go najbardziej potrzebuje.

Rodziny są wielkimi mordercami twórczego impulsu, szczególnie mężowie. Starsi bracia szydzą z młodszych braci i zabijają go. Jest takie amerykańskie hobby znane jako „żartowanie”, w wyniku którego każdy wstydzi się i jest wściekły, że nie okazuje najmniejszego entuzjazmu, pasji lub szczerych uczuć do czegokolwiek.

Wiele badań wskazuje na to, że bliscy krewni schizofreników (którzy mają znaczną liczbę tych samych genów co oni) są często znacznie bardziej predysponowani do aktywności twórczej niż krewni normalnych ludzi. Nikt nie próbuje sugerować, że schizofrenia w pełnym rozkwicie posiada jakiekolwiek właściwości, które nie są destrukcyjne, jednak utajona skłonność do schizofrenii może być powiązana z oryginalnością i sprzyjać twórczym odkryciom.

Człowiek to istota twórcza, ponieważ nieustannie napędzają go wątpliwości, zagubienie i brak satysfakcji z tego, co jest zarówno wewnątrz, jak i wokół niego. Tego rodzaju uczucia zmuszają go do nieustannego wykorzystywania wyobraźni i poszukiwania nowych sposobów rozumienia siebie i świata, w którym żyje.

Duża część malarzy, pisarzy i kompozytorów to osoby narcystyczne w tym sensie, że cenią swoje poszukiwania wyżej niż stosunki międzyludzkie. Wielu z nich to samotnicy. Z drugiej jednak strony, pomimo upodobania do samotności, większość twórców pragnie komunikować się z innymi poprzez swe dzieła i czerpie satysfakcję z faktu, że dzieła te zyskują uznanie. Twórcy mogą być wrażliwi na słowa krytyki, ale wielu spośród nich wyciąga wnioski z niepochlebnych uwag, a także wykazuje otwartość na wymianę myśli z osobami, które nie w pełni podzielają ich poglądy.

A tymczasem nie wiadomo, czy praca umysłowa, o ile jest nasilona, nie więcej zużywa człowieka niż praca fizyczna. W pracę umysłową – zwłaszcza w pracę twórczą, wprzęga się nie tylko mózg, ale i całość ludzkiego organizmu, bodaj że do najdrobniejszej tkanki.

Podsumowując: jeśli coś nie jest nowatorskie, to musi być przynajmniej doskonałe. Tylko wtedy ma rację bytu. Rzecz przestarzała i wtórna, a do tego niedoskonała to trup. Krok wstecz, regres. Wstyd, ohyda, pośmiewisko.

Człowiek, który tworzy, większość rzeczy wykonuje tylko jeden jedyny raz. Przy powtarzaniu zanika żar, siła natchnienia.