Cytaty o kobietach

Efekty „wyzwolenia kobiet” okazały się co najmniej dwuznaczne. Profesor historii Sara Butler z Ohio State University napisała: „Rewolucja seksualna i ruch feministyczny, które miały doprowadzić do wyzwolenia kobiet, stworzyły w istocie społeczeństwo, w których mężczyźni dostają od kobiet to, co chcą – seks bez odpowiedzialności czy zobowiązania, podczas gdy kobiety są coraz bardziej sfrustrowane w swoich pragnieniach domu i dzieci”.

(...) [mężczyzna] ją opuścił, gdyż nie potrafił sobie poradzić z dwoistością jej natury – nieszczęsny nie wiedział, że wszystkie niewiasty są takie właśnie: rozdarte.

(...) niewiasta rzeczywiście jest odmienną istotą. Choć słaba jak chłopię, nie jest chłopięciem. Choć uczuciowa niczym głupiec, nie jest także głupcem. Choć potrafi długo chować urazę, nie sposób o niej powiedzieć: nikczemna. Ani też: święta, choć przejawia czasem wspaniałomyślność. Nie opisuje jej żadna z cech przynależnych męskiemu rodowi. To po prostu niewiasta. Byt sam w sobie.

Moja matka napisała kiedyś wiersz o rzekach. Zaczynają jako małe dziewczynki, strumyczki udekorowane polnymi kwiatami. Potem sąbystrzyny, które wypruwają sobie szlak przez lity beton, rzucają się ze skalnych klifów, nieulękłe i niepowstrzymane. Później robią się grube i pożyteczne, szerokie, powolne zakola niosą ze sobą handel i ścieki, lecz w głębinach ich podświadomości rosną ogromne zębacze, po czym podczas powodzi stulecia rzeki się buntują, zapominają o złożonych obietnicach, przysięgach małżeńskich, i topią wszystko w zasięgu wielu mil. Wreszcie uchodzą malarycznie, opróżnione porodami, do wachlarzowatych mokradeł, które spotykają się z morzem.

– Jeśli kobieta mówi ci „nie”, to często znaczy: „chyba tak, ale się boję”.

– No…

– Kiedy mówi „być może”, często oznacza to „nie”.

– A kiedy mówi „tak”?

– Kiedy mówi „tak”, to znaczy: „być może tak”.

– A co mówi, żeby powiedzieć po prostu „tak”?

Archie wzruszył ramionami.

– Po prostu „tak” nie istnieje w języku kobiet.

(…) każda przyciska do brzucha torebkę. Ten gest kobieta ma we krwi i nigdy nie zapomina, że na zewnątrz jest świat, w którym może zostać okradziona (…).

Maluje sobie jeszcze usta, bo kto wie, kogo spotka się we śnie.

Nienasycone monstrum - wojna - ograbia kobietę ze wszystkiego, co jest jej drogie i cenne. Zabiera jej braci, ukochanych i synów, w zamian dając żywot samotny i pełen rozpaczy.

Religia, a szczególnie religia chrześcijańska, skazała kobietę na los osoby podwładnej, niewolnicy. Ogranicza jej naturę i więzi duszę; a przecież chrześcijaństwo w kobiecie ma największego sprzymierzeńca, najbardziej oddaną czcicielkę. Istotnie można rzec, że religia dawno już przestałaby grać rolę w życiu ludzi, gdyby nie poparcie, jakiego jej udzielają kobiety.

Rozwój, wolność i niezależność kobiety powinny mieć początek w niej samej i przez nią działać. Po pierwsze musi ona stanowić o sobie, ustanowić siebie jako osobę, a nie towar seksualny. Po drugie, winna odmówić wszystkim innym prawa do decydowania o jej ciele, odmówić rodzenia dzieci, jeśli ich nie chce, wymówić służbę Bogu, państwu, społeczeństwu, mężowi, rodzinie itd.: musi wybrać życie prostsze, ale o głębszej wartości i bogatsze.

Przeżywaliśmy w ostatnich pokoleniach ciężki kryzys rodziny, która i podkopana przez błędne doktryny indywidualizmu nowożytnych czasów, i rozbita przez warunki życia gospodarczego, zmuszające tysiące matek rodzin do zarobkowania poza domem, niewątpliwie w wielu wypadkach nie spełnia należycie swych zadań.

– Mężczyźni na ogół nie lubią potężnych kobiet.