Cytaty o ironii

516 cytatów · 217 autorów

Cytaty

  1. Kto chce odnosić sukcesy w zarządzaniu, musi przekonać innych, że jest sprytny. Można to osiągnąć, mówiąc zamiast językiem potocznym, niezrozumiałym żargonem.

    s. 46

  2. Nie możesz popełnić błędu, wygłaszając krytykę w obecności zainteresowanych. Zaraz spróbowaliby wziąć odwet. Jedyna konstruktywna krytyka to krytyka uprawiana za plecami.

    s. 77

  3. Odezwij się czasem. Ciekawa jestem, gdzie i z kim teraz umierasz…

  4. Ludzie nazywają cię inteligentnym prawie zawsze dlatego, że się z tobą zgadzają. Inaczej nazywaliby cię aroganckim.

    s. 187

  5. Pisanie to sztuka powtarzania się, ale tak, by nikt nie zauważył.

    s. 83

  6. Ironia roku 2016 polegała na tym, że najdobitniej pokazał on, co się dzieje, kiedy przywódcy polityczni przestają słuchać wyborców. Już od pokolenia coraz mniej zwracali na nich uwagę, zrzucali na nich koszty bezsensownych wojen i dramatycznych przemian gospodarczych, takich jak ogromne transfery bogactwa spowodowane pękaniem kolejnych baniek finansowych. Prostych ludzi nie pytano, jak sobie radzić z kwestiami typu przyspieszonego przez układ NAFTA eksportu miejsc pracy w produkcji, mówiono im tylko, że tak już jest. W końcu wyborcy odwinęli się i zgotowali koszmarną niespodziankę.

    s. 230

  7. Dlaczego miałoby mnie martwić, że ktoś nie chce mnie tknąć kijem przez szmatę? Ja nie chcę, żeby ktokolwiek mnie dotykał kijem przez szmatę. Więc naprawdę nie martwi mnie, że nikt tego nie robi. Martwiłoby, gdyby bez mojej zgody robił.

    s. 65

  8. Wielu mężczyzn wciąż wierzy, że Ziemia kręci się wokół mężczyzn, a nie wokół Słońca.

    s. 62

  9. W obecnych czasach, czasach dobrobytu i względnego spokoju gospodarczego Los Duptos jest najbardziej dynamicznie rozmnażającą się grupą. Służą temu najróżniejsze programy rządowe i niezliczone ilości reklam telewizyjnych promujących ich kulturę. Wszędzie i wokół gloryfikuje się spryt i talent Los Duptos. Niezliczonych rzesz Los Duptos, których pełno w ławach parlamentarnych, na trybunach widowisk masowych, w niezliczonych programach porad telewizyjnych. Otaczają ich tłumy sąsiadów i dzieci.

    s. 33

  10. Kompozytorzy prześcigają się w pisaniu form muzycznych na zamówienie. Wszystko jedno czy rocznicy zbiorowego morderstwa, czy też istnienia jakiegoś miasta, czy też hymnu myśliwych polujących na jelenie parzystorożne.

    s. 6

  11. Powiadają, że opowiadanie baśni to zajęcie głupców. Większymi głupcami są tylko ci, co tych bajęd słuchają.

    s. 190

  12. Polacy śnią nocami o krwawych bitwach i wspaniałych klęskach, o zsyłkach i mękach, bo to taki dziwny naród.

    s. 365