Cytaty o dobrych manierach

70 cytatów · 55 autorów

Cytaty

  1. Nie życzę sobie uprzejmości. Uprzejmość zawsze zawiera odmowę spojrzenia na rzeczywistość z innego punktu widzenia.

  2. – W moim pojęciu dobre towarzystwo to towarzystwo ludzi mądrych, ludzi światłych, którzy potrafią prowadzić rozmowę. To nazywam dobrym towarzystwem.

    – Mylisz się, pani – odparł łagodnie. – To nie jest dobre towarzystwo. To jest najlepsze towarzystwo. Dobre towarzystwo to tylko dobre urodzenie, wykształcenie i maniery, jeśli zaś idzie o wykształcenie, nie jest t o punkt najskrupulatniej przestrzegany.

  3. Kiedyś leciałam liniami Virgin Atlantic i ujrzałam nad kontuarem napis głoszący:

    „NIE OBRAŻAJ PERSONELU VIRGIN ATLANTIC TYLKO DLATEGO, ŻE TWÓJ SAMOLOT SIĘ SPÓŹNIŁ”.

    – Jakie to smutne – powiedziałam facetowi za kontuarem. – Trzeba wywieszać specjalne napisy, żeby uświadomić klientom, że nie wolno obrażać innych ludzi.

  4. – Jak pan sądzi, czy można by dodać do tego kawioru siekaną cebulkę, jajko i kaparki?

    Doskonale wiem, że nie wywodzę się z wyższych sfer, i nigdy nie miałam co do tego złudzeń, ale dopiero w tamtym momencie uświadomiłam sobie, jakim jestem zerem, ponieważ kelner tylko popatrzył na mnie wzrokiem bez wyrazu. A potem, gdy wcisnął butelkę szampana do wiaderka z lodem, odwrócił się przez ramię i rzekł:

    – To pani kawior. Może pani z nim robić, co zechce.

    Mój Gielgud miał rację. Wszystkie wyrafinowane zasady całego świata i reguły elegancji oraz dobrego wychowania są stworzone dla nas i możemy je przemyśleć, a następnie przyjąć lub odrzucić.

  5. Smutna rzeczywistość nie pozostawia wiele miejsca na uprzejmość.

  6. Czy ludzie naprawdę chcą wiedzieć, jak się czujesz, kiedy mówią: „Jak się masz?” A może tylko próbują być uprzejmi?

  7. Nieproszony gość musi umieć przynajmniej wyjść w porę.

    s. 77

  8. Uprzejmość jest zbroją damy.

    s. 398

  9. Byłem już zbyt wrażliwy na piękno, żeby wyśmiewać brzydotę, starałem się zatem skrywać obrzydzenie.

    s. 212

  10. Bywa, że kiedy obcuję z istotami ludzkimi, bez względu na to, czy są to dobrzy ludzie, czy łobuzy, moje zmysły ulegają przeciążeniu i wyłączają się. Nic nie mogę na to poradzić. Jestem uprzejmy. Potakuję. Udaję, że rozumiem, bo nie chcę robić przykrości rozmówcy. Ta właśnie słabość przysparza mi najwięcej kłopotów. Kiedy usiłuję być miły dla bliźnich, przypłacam to starciem mojej duszy na papkę. Nieważne. Mózg się odłącza. Słucham. Reaguję. A oni są zbyt tępi, żeby zauważyć, że mnie w ogóle nie ma.

  11. Uprzejmość jest zbroją damy.

    s. 50

  12. (...) kucharka ma prawo oczekiwać od swoich stołowników przynajmniej jednego: powinni mianowicie stawić się punktualnie, z wymytymi rękoma przy stole i nie wymykać się w ostatniej chwili do łazienki.