Walka kotów

Higinio i Justa wiedzieli, że ze starań tego pierwszego, by ulokować dziewczynkę, niewiele może wyniknąć, lecz że owo niewiele to dużo w porównaniu z niczym. Żywoty tych dwojga, poturbowanych od samego początku przez nieubłagany splot barier społecznych i osobistych błędów, nauczyły ich, że szczytne ideały i szlachetne uczucia należą do świata kinematografu i powieści w odcinkach. Dożywszy niemal cudem dojrzałego wieku, całe zaufanie pokładali w przypadkowych i niemożliwych do odrzucenia zobowiązaniach zrodzonych z drobnych przewinień i niepohamowanych słabości ludzkiej natury.

– Chcesz rzeczy niemożliwej. Postaw się w moim położeniu.

– Nie mogę postawić się w twoim położeniu. Ani ty w moim: każdy musi podejmować decyzję pod swoim kątem.

Wybrałem się zatem do pańskiego hotelu i zastałem pana nieobecnym, proszę mi wybaczyć oksymoron.

Piękno, któremu poświęcił życie, zdradziło go, gdyż nie zestarzało się wraz z nim.

Partie polityczne, ile dusza zapragnie, wszystkie do niczwego. Politycy, za grosz wstydu. Evribody łajdaki.

Cuda i bajki o wróżkach to nie oszustwo, tylko iluzja. Być może niebo też jest tylko tym właśnie, iluzją. A nawet w takim wypadku i tak pomaga nam żyć. Prawda nie może być utraconym złudzeniem.

W godzinie prawdy dyplomacja nie zdaje się na nic; w takim razie należałoby przedsięwziąć skrajne środki niezbędne w tej sytuacji i stawić czoła ich konsekwencjom.

Nie łudźmy się i nie odkładajmy spraw na później.

Przeżywam zastój, tak na płaszczyźnie zawodowej, jak osobistej, a sytuacja nie rokuje na rychłą zmianę. Widziałem zbyt wiele podobnych przypadków, by czynić sobie złudzenia w tej kwestii; studia ukończone ze znakomitymi wynikami, wielkie perspektywy, kilka lat splendoru, a potem już nic: marazm, rutyna, mierność. Ja powielam ten schemat: młodość zostawiłem za sobą i cofam się jak rak. (…) Przygoda niesie ze sobą ryzyko (…) Ale gdyby mimo wszystko skończyła się pomyślnie, gdyby chociaż raz los uśmiechnął się do mnie, osiągnąłbym coś więcej niż zaspokojenie mojej śmiesznej próżności akademickiej. Zdobyłbym prestiż. I pieniądze, tak. Pieniądze, by kupić sobie niezależność i godność. Wreszcie mógłbym przestać żebrać… Rozumie pani, co to znaczy, Panno Paquito?

Smutna rzeczywistość nie pozostawia wiele miejsca na uprzejmość.

Jesteśmy przyszłością, a wobec przyszłości na nic się nie zda broń minionych czasów.

U kresu drogi prowadzącej na szczyt nie oczekuje nas chwała, lecz rozczarowanie.

Program moich studiów obejmował historię i posiadam dostateczną jej znajomość, by wiedzieć, do czego doprowadziły wszystkie próby udoskonalenia społeczeństwa i natury ludzkiej.

To nie jest biedny kraj, chociaż tak mówią. To jest kraj biedaków, nie wiem czy zauważysz pan różnicę.

Człowiek myśli (…) i niekiedy wydaje mu się, że granica między legalnym a lekko nielegalnym jest nieostra. Ale to tylko taka hipoteza.

Nic łatwiejszego w świecie, niż widzieć to, co się chce zobaczyć. W przeciwnym wypadku mężczyźni nie żeniliby się z kobietami, a ludzkość wymarłaby tysiące lat temu.

W polityce trzeba udawać, że się nie zauważa pewnych spraw. Dlatego nie jest ona dla osób wykształconych i wrażliwych.

Liberalne państwo nie wierzy w nic, nawet w siebie.

Powinniśmy przedłożyć logikę nad wszystko, jeśli nie chcemy pogrążyć się w chaosie. Nasza kondycja wymaga od nas współżycia w świecie sprzecznych interesów, a współżycie to opiera się na zbiorowym przestrzeganiu pewnych norm, wyraźnie określonych i jednakowych dla wszystkich.

W naszym kraju chodzimy zawsze z opuszczoną głową i ze wzrokiem wbitym w ziemię, przygnębieni; tutaj, gdzie ziemia nic nie oferuje w darze, ludzie kroczą z podniesioną głową, wpatrując się w horyzont. To ziemia przemocy, namiętności, wielkich czynów jednostek. Nie takich jak my, wprzęgnięci w jarzmo naszej ciasnej moralności i drobiazgowych konwenansów społecznych.

Tyle samo odwagi wymagał marsz do przodu co wycofanie się.

Diabeł czuwa na rozstaju dróg i obiecuje cuda podróżnym w zamian za sprzedanie duszy. Lecz zawsze kończy się na oszustwie. Oszukiwanie to natura diabła.

Burżuje mają pieniądze; arystokraci mają przywileje.

Każda śmierć w wyniku przemocy jest kolejnym krokiem ku przepaści. Jeśli nie powstrzymamy tej machiny, za chwilę nie będzie już możliwości odwrotu.

Niech pan nie zapomina, że każdy mur może przerodzić się w ścianę śmierci.

Możliwość odpłacenia ciosem za cios utrzymuje wroga w bezpiecznej odległości.

Też go nie cenię, uważam za nadętą kakadu.

Przynależy do dziwnej kondycji ludzkiej

Że każde życie mogło być inne, niż było.

Pamięć jest słaba, idealizuje, jest niedbała, wspomnienia mieszają dane i fakty.

Pobierać wynagrodzenie za pracę jest nie tylko słuszne, ale i godne. (…) rezygnacja z wynagrodzenia pociąga za sobą zrzeczenie się odpowiedzialności.

Rewolucja bolszewicka, która nadchodzi z dołu, jest nieodwracalna; natomiast ta, która nadchodzi z góry, to czysta retoryka, ponieważ nie żywi się walką klas i nie podsyca jej.

Częstokroć osoba o największym rozsądku i materialistycznym nastawieniu ulega impulsowi i prawie nie zauważając tego, wyrzuca wesoło za burtę własne bezpieczeństwo osobiste, własne prerogatywy, jednym słowem, to wszystko, co składa się na jej dobrobyt.

Nikt nie nosi na szyi tabliczki z informacją, kim jest. A przecież każdy posiada jakąś tajemnicę.

Żadne zachowanie ludzkie nie potrzebuje precedensów by móc zaistnieć.

Szpiedzy to ludzie elastyczni, tego wymaga ich profesja.

Wybory są żałosną pozoracją mającą na celu uprawomocnienie pozostania przy władzy bandy skorumpowanych leni u zdrajców ojczyzny

Przyjaźń nigdy nie powinna wywierać wpływu na zaciągnięte zobowiązania, zwłaszcza natury ekonomicznej.

W mocy żadnego człowieka nie leży decydowanie o swoich początkach.

Po zaniku poczucia przynależności do wspólnej ojczyzny każdy obywatel przyłączał się do pierwszej lepszej procesji przechodzącej przed jego domem, a w sąsiedzie widział nie rodaka, lecz wroga.

Jak powiedziałem przed chwilą, stoimy na skraju przepaści. Na razie nikt nie śmie uczynić kroku naprzód. Ale wystarczy lekkie pchnięcie, by kraj runął.

Z wiekiem człowiek staje się umiarkowany. Młodość jest radykalna.

Zawsze tak jest (…) że obrywa się sprawiedliwym, a grzesznicy wychodzą na swoje.