Cytaty o ciszy

Ludzie, którzy piszą historię, zbyt dużo uwagi poświęcają tzw. głośnym momentom, a za mało badają okresy ciszy. Jest to brak intuicji tak niezawodnej u każdej matki, kiedy usłyszy, że w pokoju jej dziecka raptem zrobiło się cicho. Matka wie, że ta cisza oznacza coś niedobrego. Że jest to cisza, za którą coś się kryje. Biegnie interweniować, ponieważ czuje, że zło wisi w powietrzu. Tę samą funkcję spełnia cisza w historii i w polityce. Cisza jest sygnałem nieszczęścia i często – przestępstwa. Jest takim samym narzędziem politycznym jak szczęk oręża czy przemówienie na wiecu. Cisza jest potrzebna tyranom i okupantom, którzy dbają, aby ich dziełu towarzyszyło milczenie.

Zmarli są sierotami. Nie mają ojca, matki, dziewczyny, kochanki. Towarzyszy im tylko cisza, cisza jak skrzydełko ćmy. Ciało w spokoju, w bezruchu. Cisza. Idealny mrok śmierci.

(...) im dłużej panuje cisza, tym trudniej ją przerwać.

Cicha woda zawsze płynie głęboko.

Cisza. Brak odpowiedzi. Kłopot polegał na tym, że cisza to też odpowiedź.

Ten cichy ogród o ścieżkach bezludnych

Był mi prawdziwym ukojeniem ciszy —

Gdzie krzyków życia ni zjaw jego brudnych

Oko nie dojrzy, ucho nie dosłyszy.

Cisza gra równie ważną rolę, co zorganizowane dźwięki.

Gdybyśmy byli tak mądrzy, by wsłuchać się w ciszę! Lecz wciąż jesteśmy ludźmi i nie potrafimy nawet słuchać własnych rozmów.

Bo cisza nie zawsze równoważna jest z przyzwoleniem. Z reguły zdradza jedynie niezdolność ludzi do szybkiej reakcji.

Nie robiąc nic, robię najważniejszą rzecz na świecie: słucham tego, co miałem sobie do powiedzenia.

Człowiek zadowala się ciszą tylko wtedy, gdy prawda jest zbyt okrutna, aby można było ją przyjąć.

Cisza, przyjacielu, rozdziela bardziej niż przestrzeń (…) cisza, przyjacielu, nie przynosi słów, cisza zabija nawet myśli.