Ostatnio dodane

Nuda... Tylko ludzie ją wynaleźli. Jakąż mieli wyobraźnię.

„Veni, vidi, vici” – Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem. Vimes zawsze uważał to za wypowiedź nazbyt gładką. Takich słów nie wymyśla się pod wpływem chwili. Brzmiały, jakby ułożył je sobie wcześniej. Prawdopodobnie spędzał w namiocie długie noce, przeglądał słownik i szukał krótkich słów zaczynających się na V. Veni, verdi, vomui – przybyłem, zzieleniałem, zwymiotowałem? Visi, veneri, vamoosi – odwiedziłem, złapałem wstydliwą chorobę, uciekłem? Na pewno z ulgą odkrył trzy krótkie, sensowne słowa. Pewnie ułożył je najpierw, a potem ruszył, żeby zobaczyć coś i podbić.

O wiele lepiej wyobrażać sobie ludzi w jakimś zadymionym pokoiku, obłąkanych i cynicznych od przywilejów i władzy, konspirujących nad kieliszkami brandy. Tego obrazu trzeba się trzymać, bo jeśli nie, trzeba by się pogodzić z innym faktem: złe rzeczy zdarzają się, ponieważ zwyczajni ludzie, którzy szczotkują psa i opowiadają dzieciom bajki na dobranoc, potrafią potem wyjść i zrobić coś strasznego innym zwyczajnym ludziom.

Każdy jest czegoś winny, a zwłaszcza ci, którzy nie są.

Veni, vici... Vetinari

Jedna z uniwersalnych zasad szczęśliwego życia brzmi: Zawsze bądź ostrożny wobec dowolnego pomocnego urządzenia, które waży mniej niż instrukcja jego obsługi.

Ankh-Morpork miało bardzo specyficzny stosunek do idei ubezpieczeń. Kiedy eliminowano pośredników, nie była to tylko metafora.

Śmierć jest dziedziczna. Dostaje się ją po przodkach.

– Czyli Klatchianie muszą już wiedzieć – rzekł. – Oddział wojsk Ankh-Morpork wyruszył okrętem do Klatchu. Korpus inwazyjny.

– No, trudno ich nazwać... – zaczął porucznik Hornett.

– Klatchianie ich nazwą. Poza tym był z nimi troll Detrytus.

Hornett sposępniał.Detrytus sam w sobie tworzył korpus inwazyjny.

Zawsze udawaj głupiego.

Rzeczy po prostu się zdarzają. A co tam...

– Proszę powiedzieć, sierżancie, czy ma pan zamiłowania akwanautyczne?

Colon zasalutował.

– Nie, sir! Jestem szczęśliwie żonaty, sir!

– Chodziło mi o to, czy orał pan kiedyś morskie fale?

Colon rzucił mu chytre spojrzenie.

– Nie złapie mnie pan na taki numer, sir – rzekł. – Wszyscy wiedzą, że konie by potonęły.

Leonard umilkł na chwilę i przestroił swój mózg na Radio Colon.

– Czy w przeszłości pływał pan po morzu, w łodzi lub na statku, kiedykolwiek?

– Ja, sir? Nie, sir. To przez ten widok fal, które wznoszą się i opadają, sir.

– Doprawdy? Na szczęście to akurat nie będzie żadnym problemem.