Ostatnio dodane

Patriarchat robi dokładnie to – rozdziela wszystko na męskie i kobiece, panie na prawo, panowie na lewo, pani nauczycielka i pan inżynier, pan zarabia, a pani sprząta, bo tak nakazuje Naturalny Porządek Rzeczy. Nie będę nawet zdzierać sobie lakieru do paznokci, stukając w klawiaturę, żeby z tym dyskutować. Żal mi lakieru i szkoda mi czasu.

Deficyt sądowej sprawiedliwości może mieć różną genezę. Każde źródło niesprawiedliwości należy eliminować, ale z praktyki znam przypadki - niestety dość częste - kiedy winę za to ponoszą sami sędziowie.

Orzeczenia sądowe muszą być przede wszystkim sprawiedliwe, jasne i zrozumiałe. Doktryna prawnicza nie może temu przeszkadzać, narzucając niezrozumiały system wartości, który nikomu i niczemu nie służy.

Kiedy rozglądamy się po swoim życiu, zwłaszcza w te ciemniejsze dni, może się wydawać, że świat nam nie sprzyja. Przeglądając koperty z gazowni i z urzędu skarbowego, boksując się ze słabym wi-fi, kłócąc się z ukochanym czy ukochaną, możemy zapomnieć, że są siły, które stoją po naszej stronie, że możemy po nie sięgnąć – i że są także, nieustająco, w nas samych.

O nienawistny dniu, w którym otrzymałem życie! ― krzyczałem w udręce. ― Przeklęty stwórco! Czemuś ulepił potwora tak wstrętnego, żeś sam odwrócił się odeń z odrazą? Bóg w swym miłosierdziu uczynił człowieka pięknym i ponętnym, na własny obraz i podobieństwo, moja zaś postać jest plugawą odmianą twej własnej, tym straszliwszą, że tak bardzo do niej podobną. Szatan miał przynajmniej za towarzyszy innych diabłów, iżby wspierali go i podziwiali, a ja? Ja jestem odludkiem i przedmiotem wzgardy!

Aby zbadać, skąd bierze się życie, należy bowiem pierwej zająć się śmiercią.

Są ludzie, kobiety i mężczyźni, którzy doświadczyli naprawdę strasznych rzeczy w swoim życiu. Są tacy, którzy doświadczyli wiele niemiłości jako dzieci. Kiedy dopuszczam do siebie tę prawdę, czuję ból. Jeśli to twój ból – ból kobiety, do której piszę – przyjmij mój pokłon. Piszę te zdania powoli, wolniej niż inne, skreślam, zmieniam, próbuję jeszcze raz: nie wiem, jak stanąć wobec twojego bólu. Ale czuję też, że nie chcę, żebyśmy się na nim zatrzymały. Jeśli się wahasz, czy ostatnie zdanie w opowieści, którą opowiadasz sobie o swoim życiu, powinno mówić o niezagojonej ranie, krzywdzie i braku nadziei, chcę cię przekonać, żebyś nie stawiała tam kropki – albo żebyś po tym, jak ją postawisz, napisała coś jeszcze, coś dalej.

Te trzy postacie: Potulna, Królowa Śniegu i Męczennica, są współzależne; współpracują ze sobą w chocholim tańcu. Są kobiety (nie wiem, ile ich jest, ale obawiam się, że gdyby kiedyś przeprowadzono badania na ten temat, ich rezultaty by mnie nie ucieszyły), które właściwie poza ten chocholi taniec nie wychodzą. Rodzą się i umierają wewnątrz tych ról. Ta myśl napełnia mnie bólem; czuję go w całym ciele.

Sztuka kendo jest niezwykle widowiskowa, jako teatr sam w sobie w najwyższym stopniu nadaje się do propagowania. Jest jednocześnie teatrem misteryjnym; każdy z praktykujących silnie przeżywa poznawane stopniowo sekrety.

Jeśli sprawa jest wielotomowa i złożona, nie rozpoczynaj zapoznawania się z nią od pierwszej strony i według chronologii zgromadzonych dokumentów! Zacznij od aktu oskarżenia! Dzięki temu będziesz wiedział, o co w tej sprawie chodzi, które dowody są najważniejsze i na nich będziesz się mógł skupić. Gdy już zrozumiesz temat sprawy, dalej pójdzie łatwiej.

Jestem nieszczęśliwym i opuszczonym stworzeniem, rozglądam się i nie mam żadnego krewnego ani przyjaciela na ziemi.

Dzisiaj pytanie o to, czy chcę być święta, rozumiem inaczej. Życzliwy, choć szczery do bólu, Nieznany Nadawca zadaje mi je, kiedy pozwalam przejąć nade mną władzę Potulnej. Gdy w moim wnętrzu rozrasta się ten kawałek mnie, który tak strasznie chce być grzeczny, dostosowujący się, przymilny, uległy, robiący innym miejsce, sam siebie pomniejszający.