Ostatnio dodane

Nie to było najważniejsze, co sobie nawzajem powiedzieli, ale właśnie to, o czym żadne z nich nie wspomniało: choć przebaczenie i niepamięć są nierozłączne, jak awers i rewers jednej monety, to nie mogą istnieć obok siebie. Wybierając jedno, trzeba poświęcić drugie, które znika z oczu.

Nadzieja to patologia okresu dojrzewania, tak samo jak trądzik i buzujące hormony.

(...) taka jest miłość. Nie można oceniać jej w kategoriach czerni i bieli. Zawsze pojawia się w dziwnych, zmieszanych odcieniach szarości.

Obelgi nie trzeba wcale wykrzyczeć, aby mogła zranić do krwi; przysięgi nie trzeba wyszeptać, aby ktoś w nią uwierzył.

To, co się posiada, nigdy nie zrekompensuje tego, co się utraciło.

Zanim się zdecydujesz, kim chcesz być, zorientuj się, gdzie tym kimś chcesz być.

Twój sekret przestaje być sekretem, jeżeli odkryje go choć jedna osoba.

Faktów nie można unicestwić – można je tylko przemilczeć. Milczenie zaś to nic innego jak ciche kłamstwo.

Babka uczyła go, że zbiegi okoliczności nie istnieją. „Na świecie są miliony ludzi, i duchy dopilnują, żebyś większości z nich nigdy nie musiał spotykać. Ale z kilkoma osobami jesteś związany i duchy będą krzyżować wasze drogi, tak je plącząc, aż wreszcie połączą”. Tak mówiła.

W życiu liczy się tylko jedno – to, co po sobie pozostawisz. Nie słowa mają największe znaczenie, ale czyny.

Kiedy matka patrzy dziecku w oczy, widzi potencjał potrzeby do spełnienia jej najskrytszych marzeń... a nie ziszczenia się najgorszych możliwych koszmarów.

Boli tylko wtedy, gdy pozwolisz, żeby bolało.