Éric-Emmanuel Schmitt

Nałóg to dowód człowieczeństwa.

[...] każdy z nas ma trzy formy życia. Życie materialne: jesteśmy ciałem. Życie umysłowe: jesteśmy świadomością. I życie dyskursywne: jesteśmy tym, co o nas mówią.

Zazdrośnik pluje tylko na tego, kto go przewyższa.

Popularność to zwierzę, które karmi się samo sobą.

Jedna róża to piękno. Dziesięć róż to coś drogiego. Sto róż to nuda. Tysiąc róż, kapujesz?

Nie ma nic bardziej względnego niż piękno.

Poszedłem [...], nie żądając wyjaśnień, bo najlepszym sposobem otrzymania odpowiedzi [...] było niezadawanie pytań.

Bywa, że latami walczymy z tym, co oczywiste, a niekiedy najbardziej szalone projekty zachwycają nas od pierwszego wejrzenia.

Czas płynie powoli, kiedy czeka się na odpowiedź.

Siła piękna polega na wmówieniu tym, którzy się z nim stykają, że oni sami stają się piękni.

Mogę szanować tych, których nie lubię, lub tych, którzy są mi obojętni. Ale kochać? [...] Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić, aby trwała.

Ludzie wyrządzają sobie wzajemnie zło i Pan Bóg się do tego nie wtrąca. Stworzył ludzi wolnymi. A więc cierpimy i weselimy się niezależnie od naszych zalet czy wad.