– A znasz ludzi, którzy cieszą się na myśl o tym, że umrą? – Owszem, znam. Na przykład moja matka. Na łożu… — Éric-Emmanuel Schmitt
– A znasz ludzi, którzy cieszą się na myśl o tym, że umrą?
– Owszem, znam. Na przykład moja matka. Na łożu śmierci łakomie się uśmiechała, niecierpliwiła się, spieszno jej było zobaczyć, co będzie potem. (…) Jednak większość ludzi nie ma w sobie tej ciekawości. Czepiają się tego, co mają, jak wesz w uchu łysego.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Pomyśl o nich, Oskarze. Zrozumiałeś, że umrzesz, bo jesteś inteligentnym chłopcem. Nie zrozumialeś jednak, że nie ty jeden. Wszyscy kiedyś umrzemy. Twoi rodzice. Ja.
Tak to już jest z człowiekiem, że na starość nie za bardzo lubi podróżować.
Pierwszy związek jest zawsze bardzo kruchy, podatny na różne wstrząsy, ale jeśli jest dobry, trzeba walczyć o jego zachowanie.
