Rozmowy

Tyrani to wielcy znawcy ludzi. To nie kretyni. Wiedzą, jak manipulować ludźmi, dokąd można się posunąć. Durny tyran – coś takiego nie istnieje. Tyrani to ludzie, którzy przeprowadzają doświadczenia, przez cały czas posuwają się naprzód, idą aż do końca, aż do momentu, w którym wszystko się wali. Historia jest w trzech czwartych dziejami tyranii, niewolnictwa ludzi.

Ideologie wymagają wiary w iluzje.

Jedyni ludzie, z którymi naprawdę się rozumiałem, nie pozostawili żadnych dzieł. Na swoje szczęście lub nieszczęście nie byli pisarzami. Byli czymś więcej, bo mistrzami wstrętu.

Moje aforyzmy nie są naprawdę aforyzmami, każdy z nich jest konkluzją całej stronicy, kropką po jakimś drobnym ataku epilepsji.

Sądzę, że gdybym był diabłem lub Bogiem, już dawno porachowałbym się z ludzkością. Jestem tego prawie pewien.

Cechą utopii jest założenie, że stan doskonałości jest możliwy.

Pisanie to sposób uwalniania się od swych kompleksów, które inaczej stałyby się tragiczne.

Piedestalizacja to najgorsza z kar.

Sekretem człowieka, sekretem życia jest sen. To on umożliwia życie. Jestem absolutnie przekonany, że gdyby uniemożliwić ludziom sen, doszłoby do bezprecedensowych rzezi, historia by się skończyła.

W każdym razie lubiłem tylko, prawdę mówiąc, chorych geniuszy; dla mnie pisarz, który nie jest chory, to niemal automatycznie pisarz drugorzędny.

Ludzie nieświadomi czasu nie nudzą się. Życie jest do zniesienia tylko wówczas, gdy nie jesteśmy świadomi każdego upływającego momentu, inaczej marnie z nami. Doświadczenie nudy to świadomość czasu rozdrażnionego.

Miał negatywną wizję życia, ale negatywna wizja życia to niekoniecznie poznanie fałszywe. Jest to forma nie do pogodzenia z samym życiem.

[...] bo i czymże w istocie jest poznanie, jeśli nie zdruzgotaniem czegoś?

Katastrofy w historii wywołują ludzie o zbyt silnych przekonaniach. Trzeba umieć ustępować. Przywódca państwa powinien mieć przekonania giętkie.

We wszystkich tyranach tkwi szczypta szaleństwa.

Bez Bacha byłbym nihilistą absolutnym.