Brisingr

Czasami słuchać jest trudniej niż przewodzić.

Duma kobiety to oznaka głupoty.

Świadomość, że jest się z kimś, kto ich kocha i rozumie każdą cząstkę ich istoty i kto ich nie porzuci w nawet najbardziej rozpaczliwych okolicznościach – to właśnie była najcenniejsza bliskość, jakiej można zaznać.

Wiele podobnych osobliwości istnieje na tym świecie.

Król nie pozostanie długo królem,, jeśli nie pozna wartości milczenia.

Tajemnica, którą się dzielimy, przestaje być tajemnicą.

– Mam ukryć rany, czy je pokazać?

– To zależy – odparła Angela. – Czy sądzisz, że ich pokazanie wzmocni twoja pozycję, czy raczej zachęci wrogów, którzy uznają, że jesteś słaba i podatna na ataki? W gruncie rzeczy to bardzo filozoficzne pytanie. Trudno przewidzieć, czy na widok człowieka, który stracił duży palec u nogi powiesz: „och, to kaleka”, czy raczej: „och, musiał być bardzo sprytny, silny bądź mieć szczęście, skoro uniknął gorszych obrażeń”.

Gdy ktoś nie chce mi zdradzić pewnej informacji, z jeszcze większą determinacją dążę do odkrycia prawdy. Nie znoszę żyć w niewiedzy. Dla mnie pytanie bez odpowiedzi jest jak cierń w boku. Przy każdym ruchu sprawia mi ból, póki w końcu go nie wyciągnę.

– Współczuję zatem.

– Dlaczegóż to?

– Bo jeśli tak, w każdej chwili swojego życia musisz odczuwać męczarnie. Życie bowiem pełne jest pytań bez odpowiedzi.

(…) jedyna nieśmiertelność, na jaką możemy liczyć, to ta zdobyta poprzez nasze czyny. Sława czy niesława, jedna i druga jest lepsza niż zapomnienie, gdy odejdziemy z tego świata.

Krew jest najważniejsza! Na pierwszym miejscu winny pozostawać zobowiązania wobec rodziny, następnie szczepu, następnie dowódcy, dalej bogów na górze i w dole i dopiero potem króla i narodu, jeśli je masz. Tak właśnie nakazuje żyć ludziom Unulukuna i tak żyć winniśmy, jeśli chcemy pozostać szczęśliwi. Czy masz dość odwagi, by splunąć na buty Starca? Jeśli człek nie pomaga swej rodzinie, kto ma pomóc jemu? Przyjaźń jest ulotna, lecz rodzina jest na zawsze.

(...) prawdziwe cierpienie podczas wojny to nie odnoszone przez nas rany, lecz patrzenie jak cierpią nasi bliscy.

Unosząc się w morzu czasu, samotny bóg wędruje od brzegu do dalekiego brzegu, przestrzegając praw gwiazd ponad nim.

(...)

Mistrz podstępów i zagadek, strażnik równowagi, ten o wielu twarzach, znajdujący życie w śmierci i nielękający się niczego, ten który przechodzi przez drzwi.

(...) w życiu winniśmy czynić to co trzeba, a nie to, co nam odpowiada. Tego żąda od nas los.

Za każdym razem, kiedy zabijamy, zabijamy część siebie.

Przejmuj się tym, co możesz zmienić, reszta sama się rozstrzygnie.

Eragon zabił czterech żołnierzy czterema ciosami miecza, krzywiąc się, gdy obryzgała go ich krew. Jednemu odebrał tarczę, po czym przystanął przyglądając się trupom. Uznał za nieuprzejme zostawienie ich pośrodku salonu, toteż wyrzucił żołnierzy przez okno.

Potwory umysłu są znacznie gorsze niż te istniejące naprawdę. Strach, zwątpienie i nienawiść okaleczyły więcej osób niż jakiekolwiek zwierzęta.