Cytaty o strachu

Zazdrość jest ze wszystkich lęków najprzykrzejszym.

Zazdrość pojawia się bez żadnego związku z sytuacją, która jest albo której nie ma, a nawet z taką, której nigdy nie będzie (…) chodzi o rodzaj przeniesienia, co z wyimaginowanej choroby wydobywa rzeczywiste cierpienia; (…) zazdrośnik to jakby hipochondryk – chory gdyż boi się choroby.

Dla każdego lęku jest przeciwstawna nadzieja, która dodaje nam ducha.

Nie wyśmiewaj zbytnio swoich bliźnich. Raczej lękaj się tych, których nie możesz pokochać.

Zawsze lepiej, żeby ten, kto budzi w nas strach, bał się bardziej niż my.

Nie lękaj się ciemności. Nie jest ci groźbą, lecz ochroną.

Nic nie daje większej odwagi lękliwemu niż lęk bliźniego.

Moje ciało jest tchórzliwe, ale ja się nie boje.

Otóż za najważniejszy powód [wybuchu wojny peloponeskiej], chociaż przemilczany, uważam wzrost potęgi ateńskiej i strach, jaki to wzbudziło u Lacedemończyków.

– (…) Jestem przerażony od stóp do głów.

– Dlaczego?

– Ponieważ przyglądam się cieniom, panie Rozbóju – odparł Wojtek. – Słońce się przesuwa. Zachodzi.

– Ze słońcem tak bywa… – zaczął Rozbój.

– Nie. Nie rozumie pan. Mówię panu właśnie, że to nie jest słońce prawdziwego świata. To jest słońce jej duszy.

Kiedy ludzie mówią, że coś jest bardziej skomplikowane, to znaczy, że obawiają się, że prawda im się nie spodoba.

Najgorsze chwile w życiu to te, kiedy nic się nie dzieje, bo to oznacza, że zaraz trafi człowieka coś niedobrego.