Cytaty o strachu

Jenkins usiłował odwrócić wzrok, ale spojrzenie Vimesa ściągało go z powrotem. Chwilowe drżenie wargi sugerowało, że szykuje ripostę, ale miał dość rozumu, by zauważyć, że uśmiech komendanta jest tak wesoły jak ten, który płynie bardzo szybko w stronę tonącego człowieka. I ma u góry płetwę.

– Czy Wolność Jest Przerażająca?

– Ty to powiedziałeś.

– Mówisz ludziom: Zrzućcie Łańcuchy, A Oni Wykuwają Dla Siebie Nowe??

– Owszem, wydaje się, że to podstawowa ludzka działalność.

Brak pościgu nie jest żadnym powodem do przerwania ucieczki.

Dziewczyna oburzyła się.

– Czy nie posiadasz zadziwiających mocy magicznych?

– O tak! Naturalnie! Tylko że...

– Powiedz coś w języku magów!

– Eee... Isulcus, isulcus, isulcus, moriturus sum. – Rincewind nie spuszczał wzroku z noża.

– „O udar, zaraz umrę”?

Pora, żeby zacząć uciekać, następuje w okolicy „e” w „Hej, ty!”.

Nie ma się czego obawiać. Pejzaż nie jest niebezpieczny. Rincewind nie uwierzył. Wiele już razy grunt uderzył go bardzo mocno.

Jednak doświadczony tchórz nie dba o „dokąd”, dopóki „przed czym” stanowi problem tak fascynujący.

Jeśli już musisz spojrzeć wzdłuż drzewca strzały z jej niewłaściwego końca, jeśli ktoś ma cię w swej mocy, to módl się jak tylko potrafisz, żeby był złym człowiekiem. Ponieważ źli lubią władzę, władzę nad ludźmi – chcą widzieć twój strach. Chcą byś wiedział, że umierasz. Dlatego gadają. Napawają się swoją przewagą.

Kiedy najmniejsze, co mogą ci zrobić, to wszystko, wtedy najgorsze, co mogą zrobić, nagle przestaje budzić grozę.

Mózg w normalnych warunkach rozbrzmiewa echem najrozmaitszych błędnych myśli starających się zwrócić na siebie uwagę. Dopiero prawdziwe zagrożenie skłania je do milczenia.

Powszechnie wiadomo, że tuż przed śmiercią zmysły stają się niezwykle wyczulone. Ogólnie uważa się, że mają pomóc właścicielowi wykryć jakiekolwiek możliwe wyjście z trudnej sytuacji, inne niż to najbardziej oczywiste.

Uciekam, więc jestem. A raczej uciekam, więc przy odrobinie szczęścia nadal będę.