Cytaty o starości

Kadłub przywiędły, ale dusza młoda. A serce jeszcze młodsze.

Kobietę gryzła myśl, że już nikt jej nie chce, mężczyznę gnębiła obawa, że już nie może.

Nie dodawaj sobie lat, (…) bo życie i tak ci ich nie oszczędzi.

Dzieciństwo jest jak półsen, a starość? Czym jest starość?

Ze starości leczy tylko kostucha.

A samemu jest się też nie więcej niż grzesznym człowiekiem i chciałoby się na stare lata dać odpocząć złamanym gnatom, poczuć wreszcie, że jest się człowiekiem, a nie bydlęciem. Dosyć tej gonitwy! Dosyć myślenia wciąż tylko o tym świecie! Czas pomyśleć już trochę i o tamtym świecie, wielki czas!

Ubywa przyszłości. Przybywa przeszłości. Ubywa możliwości. Przybywa żalu.

Człowiek to jednak dziwne stworzenie. Może się postarzeć w jednej chwili. To niesamowite. Dawniej myślałem, że ludzie starzeją się stopniowo, rok po roku (...). Ale tak nie jest. Starzeją się w jednej chwili.

Im dłużej żyjemy, tym dłuższy cień rzucają ściany naszego więzienia.

Zdaje się, że człowiek z wiekiem nie staje się mądrzejszy. Charakter trochę się zmienia, ale przeciętność trwa wiecznie. Tak napisał pewien rosyjski pisarz. Rosjanie czasem mówią bardzo mądre rzeczy. Może wymyślają je w zimie.

Wspomnienia i myśli starzeją się tak samo jak ludzie.

Im człowiek starszy, tym mniej pozostaje mu rzeczy, które mógłby zastąpić czymś innym.