Cytaty o przyjaźni

Trudno chyba przeżywać miłość bez powierniczki, gdy tak silne jest pragnienie, by wciąż na nowo wymawiać imię ukochanego, potwierdzając w ten sposób jego istnienie.

Nie ma lepszej zabawy niż poniżanie najbliższych przyjaciół.

Przyjaciel to tylko znajomy, który jeszcze cię nie zdradził.

– (...) przyjaźń i posiadanie kogoś, z kim można porozmawiać, warte są więcej niż złoto. Może nawet więcej niż wolność.

Samotność może stanowić więź silniejszą od innych.

Większość ludzi sądzi, że najlepszy przyjaciel to ktoś, kto akceptuje nas takimi, jacy jesteśmy. Niestety to dość niebezpieczne przekonanie (...). – Chłopak, który pracuje w miejscowym fast-foodzie, również w pełni nas akceptuje, ale tylko dlatego że tak naprawdę w ogóle go nie obchodzimy. Prawdziwy przyjaciel pragnie, byśmy w pełni rozwinęli własny potencjał. Prawdziwy przyjaciel stara się ujawnić nasze najlepsze cechy.(...) – Najlepszy przyjaciel (...) zawsze będzie mówił wam prawdę... Mądry przyjaciel pokaże wam inny punkt widzenia.

Przypomniał sobie zdanie, że ludzie się kochają tak długo, jak długo chcą się całować w usta. Ale przecież tyle było odcieni miłości, pożądanie mogło ewoluować w przyjaźń, we wzajemny szacunek…

Wciąż uczę się czegoś nowego o miłości. Myślałam, że rozumiem to uczucie – nie tylko miłość macierzyńską, ale także miłość do rodziców, do męża i do laotong. Doświadczyłam także innych rodzajów miłości, miłości opartej na współczuciu i litości, na szacunku i wdzięczności lecz patrząc na sekretny wachlarz pokryty wyznaniami, które przez wiele lat wymieniałyśmy z Kwiatem Śniegu, rozumiem, że nie ceniłam najważniejszego uczucia – miłości płynącej z głębi serca.

Tylko istota absolutnie silna nie potrzebuje przyjaźni; z pewnością kimś takim może być tylko Bóg.

Jeśli przyjaciele są podobni we wszystkim, jeśli obaj stanowią swoje odbicie, to spór z przyjacielem jest sporem z samym sobą.

Od chwili tej do końca świata

… w pamięci ludzkiej będziemy żyć:

my wybrańców garść,

… kompania braci

Nieobecność to dziwna sprawa. Gdy przyjaciele są nieobecni, ich osobowość zdaje się potężnieć, aż w końcu ich brak staje się dominującym elementem naszego życia (…).