Cytaty o pochlebstwie

[Pochlebstwa], nęcący wybieg, zwykle dający obfitszy plon niż cokolwiek innego, nawet jeśli gleba jest jałowa, a siewca niezbyt wprawiony.

Główny akolita uśmiechał się jak człowiek, którego stanowisko zależy od tego, czy potrafi się zachwycać, że przecier pasternakowo-agrestowy ścieka mu z czoła.

W pochlebstwie tkwi zbrodnicza cecha niewoli, w złośliwości fałszywy pozór wolności.

Gdy chodzi o pochlebstwo, najmędrsi ludzie posiadają istne skarby naiwności; nie ma nic tak bezczelnego ani tak niedorzecznego, czego by nie połknęli, skoro się należycie rzecz zaprawi pochwałami.

Uchylanie się od pochwały jest chęcią otrzymania jej dwa razy.

Chwali się zazwyczaj tylko po to, aby być chwalonym.

Tego, co ma plecy, całują i niżej.

On ma plecy – tych tyłów, które całuje.

Nawet móżdżek cielęcy wie, jak smakować ludziom.

Warto jest chwalić głosy baranie,

Jeśli się za to wełny dostanie.

Istniały właściwie tylko dwie osoby na świecie, które szczerze miłował: jedną był zawsze jego największy pochlebca, drugą - on sam.

Manna uznania nie zadowala nas, pożądamy trucizny pochlebstwa.