Molier

U licha! już przeszło 40 lat mówię prozą, nic o tym nie wiedząc.

Kto czegoś pragnie, łatwo zwiedzionym być może,

A jego własna próżność w tym nam dopomoże.

Duża dziewczyna nieprawdaż? Ale złe zielsko zawsze prędko rośnie.

Gdy chodzi o pochlebstwo, najmędrsi ludzie posiadają istne skarby naiwności; nie ma nic tak bezczelnego ani tak niedorzecznego, czego by nie połknęli, skoro się należycie rzecz zaprawi pochwałami.

Ach, bracie, nie mówmy o moim rozsądku; nie ma człowieka, którego by on nie zdradził przynajmniej raz w życiu.

W słowach wszyscy mężczyźni podobni są do siebie; czyny dopiero odsłaniają różnice.

Nie wiem, na co tam panu zaraz idzie chętka,

Lecz ja znów do pożądań nie jestem tak prędka

I choćbyś stał tu nagi od dołu do góry,

Nie skusiłby mnie widok całej pańskiej skóry.

I wcale ten nie grzeszy, kto grzeszy w sekrecie.

Po to się je, aby żyć, a nie po to żyje, aby jeść.

Doprawdy, jak to miło coś umieć!