Cytaty
Jak to się miesza – czasy, miejsca, świat rozsypany na kawałki, nie do zlepienia. Tylko wspomnienie, to jedyne, co ocalało, jedyne, co pozostaje z życia.
Czy przeszłość nie jest fikcją, wymyśloną jedynie po to by wyjaśnić rozbieżność pomiędzy aktualnymi doznaniami mych zmysłów, a stanem mojego ducha?
(…) gdy ból mija, jego wspomnienie staje się często przyjemnością. Nie kochamy jakiegoś miejsca mniej tylko dlatego, że doznaliśmy tam bólu. Chyba że był to tylko ból i nic innego (…).
s. 147
W szczegóły mogą obfitować wydarzenia, ale nie pamięć.
Obraz miasta, jaki nosimy w sobie, jest zawsze trochę przestarzały.
Po trzydziestce życie traci smak. A wiecie dlaczego? Bo wszystkie najważniejsze wspomnienia powstają wcześniej.
Codziennie każdy z nas przeżywa kilka chwil, które są ważniejsze od innych. Jakiś strzęp rozmowy, obraz. Na przykład zaczepi nas małe dziecko albo nieznajomy zapyta o godzinę. I pamiętamy to do końca życia. Dlaczego właśnie to, a nie coś, co się zdarzy sekundę później?
…odjąć lato – żar w pamięci,
odjąć zimę – bal w pamięci,
odjąć ręce – mur w pamięci,
odjąć wolność – wiatr w pamięci,
odjąć ciebie – żal w pamięci,
odjąć siebie – nic w pamięci.
Dodać pamięć… Co w pamięci?
s. 219
(...) nieboszczycy przybierają na wadze, zarówno dosłownie, jak i w przenośni. Stają się zwyczajnie ciężsi niż za życia, a zarazem więcej dla nas znaczą.
Wspomnienia są jak linia na piasku. Im dalej idziesz, tym jest wątlejsza i mniej widzialna. Aż wreszcie nie ma niczego, jedynie gładki piach i czarna dziura nicości, z której wyszedłeś.
Zapomnienie to nie zawsze proces niezależny od człowieka. Czasami człowiek sobie tego życzy.
Z tym, że czasami nie tak łatwo zapomnieć o tym, co było.
