Cytaty
A może jesteśmy jedynie czyimś wspomnieniem?
Czas krok po kroku nam zmienia
Gorycz pamięci w słodycz zapomnienia.
s. 168
Aby pamiętać, trzeba sobie wyobrazić.
[…] „racja w historii” zawsze zostaje zanegowana – jakkolwiek byłaby mniejszościowa, rozproszona, nieświadoma czy rozpaczliwa – przez kilka pojedynczych faktów, które są w tym wypadku czymś dla pamięci najcenniejszym: jej możliwą wyobrażalnością.
ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwoPrzesłanie Pana Cogito · s. 88
Czemuż upieramy się pamiętać tylko zjawiska ujemne, a skreślamy z rejestru piękno własnej historii? Piękno i prawdę...
Myśląc wciąż, że wszystko jest możliwe, stajemy wobec niebezpieczeństwa, że zapomnimy o tym, co okazało się możliwe i rzeczywiście miało miejsce.
Podziemni bogowie, Mistyka „Planète” · s. 108
[...] pamięć jest jak liść jesienny, co zaszeleści przez chwilę na wietrze i znowu uśnie.
Gdy narodziła się moja radość · s. 75
Pamięta się tylko światło. Zawsze światło. I zapach. Jasny, odurzający aromat blasku.
Trudno się wcisnąć w szczelinę powszedniej pamięci zapisanej słowem.
[...] niepamięć jest najbliższym śmierci stanem, którego doświadczają żyjący. To coś innego niż sen.
Część pierwsza KATE Rozdział IV · s. 58
Umiera człowiek, ale pozostaje po nim słowo, specyficzny dla niego gest, klimat uczuciowy, który wokół siebie roztaczał, a więc jego jakby symbole, które zostały swego czasu rzucone w świat otaczający i w tym świecie się zatrzymały, podczas gdy ciało przestało istnieć.
