Artur Daniel Liskowacki

Uwikłanie polszczyzny w język niemiecki. Który był jednym z jej pierwszych ogrodów. Zapomniane ścieżki w tamtym ogrodzie: niewygodny temat. W kraju, w którym język bywał jedyną Ojczyzną.

Kusząca herezja: uwierzyć w życie kamieni.

Pamięta się tylko światło. Zawsze światło. I zapach. Jasny, odurzający aromat blasku.

[...] im mniejsza ojczyzna, tym większa tolerancja. Bo to, co na wyciągnięcie ręki bywa naprawdę bliskie i zrozumiałe.

[...] nie ma mowy o żadnej harmonii. Że tylko tak, w ułamkach, w byle jakim porządku, w przypadku staje się to, co przetrwa. Jeśli przetrwa.

Trudno się wcisnąć w szczelinę powszedniej pamięci zapisanej słowem.

Na zawsze jest to, co było. I z nami i bez nas. Zwłaszcza bez nas.

Fałszywe dokumenty są dużo gorsze niż prawdopodobne zmyślenia.

Zastawy były kiedyś równie solidne jak obyczaje.

Cywilizacja: dom i liczby.

Nie przywiązuje się wagi do przeszłości, gdy wszystko, co istotne wydaje się przyszłością.