Cytaty o hipokryzji

210 cytatów · 116 autorów

Cytaty

  1. Hipokryzja to hołd składany cnocie przez występek.

  2. Uchylanie się od pochwały jest chęcią otrzymania jej dwa razy.

  3. Interes przemawia wszystkimi językami i odgrywa wszystkie role, nawet rolę bezinteresowności.

  4. Przerażenie będzie ogólne i oczywiście, więcej w nim będzie fałszu niż szczerości. Ludzi bowiem ogarnie lęk tylko wówczas; gdy coś bezpośrednio zagraża ich własnym interesom. Nie o ludziach z czystą duszą tu mówię: ci przerażą się i sami się obwinią o wszystko, lecz zostaną nie zauważeni, śmiech natomiast będzie powszechny.

  5. Istnieje w Rosji liczna kategoria ludzi, którzy traktują ją jako jedno z głównych swoich zadań atakowanie innych za brak zmysłu praktycznego. Czynią to zawzięcie, z natrętnością much. Oskarżają wszystkich oprócz siebie.

  6. Niech mi pan powie, proszę – szepnął mi pewnego razu do ucha Stiepan Trofimowicz – dlaczego wszyscy owi zajadli socjaliści i komuniści są zarazem tak straszliwymi kutwami, jakby wręcz byli opętani żądzą zbicia pieniędzy, przy czym im bardziej ktoś jest zatwardziałym socjalistą, tym silniej przejawia się u niego instynkt posiadacza?…

  7. Zwołać sesję, zachęcić do przedsiębiorstwa i cierpieć, wciąż cierpieć nad nieszczęśliwym krajem, oto jego zdaniem były obowiązki obywatela. Gdyby go jednak spytano, czy zasadził kiedy drzewo, którego cień ochroniłby ludzi i ziemię od spiekoty? albo czy kiedy usunął z drogi kamień raniący koniom kopyta? – byłby szczerze zdziwiony. Czuł i myślał, pragnął i cierpiał – za miliony. Tylko – nic nigdy nie zrobił użytecznego. Zdawało mu się, że ciągłe frasowanie się całym krajem ma bez miary wyższą wartość od utarcia nosa zasmolonemu dziecku.

  8. Dziwna bowiem jest natura ludzka: im mniej sami mamy skłonności do męczeństwa, tym natarczywiej żądamy go od innych.

  9. Świętym cię zwać nie mogę; ojcem się nie wstydzę,

    Kiedy wielki kapłanie! syny twoje widzę.

    s. 43

  10. Jeśli nie grzeszysz, jako mi powiadasz,

    Czego się miła! tak często spowiadasz?

    s. 8

  11. Diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni.

    s. 31

  12. Należy zauważyć, że ludzie zajmujący się szczęściem ludów unieszczęśliwiają swoich najbliższych.