Cytaty o cierpieniu

Może [...] dowie się, na czym polega śmierć, że to chwila, w której kończy się ból, a zaczynają dobre wspomnienia. Nie koniec życia, lecz koniec bólu.

Serca są twarde [...]. Przeważnie się nie łamią. Przeważnie tylko się naginają.

[...] współczuje ludziom, którzy myślą za dużo. Twierdzi, że to taka choroba. I może ma rację.

Czy można opowiedzieć ból głowy albo lęk, który zakleszcza serce tuż przed zaśnięciem, albo uczucie nieskończonej samotności, gdy patrzy się na księżyc?

[...] każdy ból, każde cierpienie jest swoistym rodzajem dezynfekcji.

Gdyby tak można odmłodzić człowieka, jak drzewo. Ściąć z niego złe wspomnienia, zeskrobać cały ból, wszelkie rozczarowania, jak martwą tkankę; poobcinać błędy, głupie decyzje, pomyłki, prześwietlić myśli.

Psychika to nasz system obronny — dba o to, żebyśmy nigdy nie pojęli tego, co nas otacza. [...] Bo nie dałoby się unieść tej wiedzy. Każda najmniejsza cząstka świata składa się bowiem z cierpienia.

Zagłuszanie bólu na jakiś czas sprawia, że powraca ze zdwojoną siłą.

Leżę, myślę [...] i cierpię. Nie ma większych męczarni, nic nie boli bardziej niż niewiedza.

[...] dziury w życiu są trwałe. Trzeba żyć dalej wokół nich, jak korzenie drzewa wokół betonu, trzeba się między nimi przeciskać.

Nie wiem, gdzie podziała się moja siła, nie pamiętam, jak ją straciłam. Myślę, że kawałek po kawałku odłupało ją życie, że się powoli zużyła.

[...] życie [...] jest trudniejsze latem, kiedy [...] wszyscy wychodzą z domu, kiedy są rażąco, wprost agresywnie szczęśliwi.