Stephen King

[...] kiedy zmienia się twój sposób myślenia, wraz z nim nieodmiennie zmienia się cała reszta.

Życie to wspaniała rzecz, ale jeśli trwa za długo, zużywa się, zanim się skończy.

[...] humor i horror to bracia syjamscy.

Życie jest zardzewiałym kołpakiem leżącym w przydrożnym rowie, ale trwa i trwa.

„Pomysły nie wyczerpują się tylko dlatego, że człowiek się starzeje. Ciało słabnie, słowa nigdy”.

Na człowieka można wpłynąć, na zło nie [...]. Zło żyje dalej. Zawsze. Odlatuje jak jakieś wielgachne ptaszysko i ląduje na kimś innym. To jest w tym wszystkich najgorsze, nie sądzisz?

[...] nawet najbardziej szalona myśl może opętać człowieka, jeśli jest samotny, zrozpaczony i ktoś na okrągło mu o niej przypomina. Wwierca się w głowę jak robak, składa jajka i wkrótce w całym mózgu roi się od larw.

Papież dostał swoją elegancką mitrę nie od Boga, tylko od mężczyzn i kobiet będących ofiarami szantażu teologicznego.

Tak poważne sprawy jak grzech i przebaczenie powinny pozostać między człowiekiem a Bogiem.

Piszę z miłości, ale miłość nie opłaci rachunków.

Talentu nie da się powiększyć - jest dany w pakiecie startowym - można jednak zapobiec jego kurczeniu. Przynajmniej chcę w to wierzyć.

W oczach skarbówki mogę sobie być Zawodowym Pisarzem - jak podaję w zeznaniu podatkowym - natomiast w pracy twórczej wciąż jestem amatorem, stale uczię się swojego rzemiosła. Jak my wszyscy.