Stephen King

Zły to wiatr, co nikomu nie przynosi żadnego pożytku.

To właśnie jest przekleństwo matołów: rozpacz zawsze dopada ich znienacka, bo nigdy nie pamiętają o ważnych rzeczach. Tylko pierdoły trzymają im się głowy.

Miłość nie leci z kranu jak woda, nie możesz jej odkręcać i zakręcać, kiedy tylko zechcesz.

(…) gdybyśmy mieli ogony, połowa z nas kręciłaby się za nimi przez cały dzień i próbowała je sobie odgryźć.

Szaleńcy zawsze są pewni tego, co widzieli i słyszeli. Nie same halucynacje, tylko właśnie ta pewność czyni ich szaleńcami.

[...] zły los lubi złe towarzystwo.

[...] wie, że on mówi prawdę o tym, że jej potrzebuje. A bycie potrzebną to coś wspaniałego. Może wręcz najwspanialszego.

[...] za późno zawsze przychodzi za wcześnie.

[...] w mocnej zupie serwisów społecznościowych, gdzie grasują trolle, a znęcanie się nigdy nie ustaje, zrodziły się tysiące samobójstw. To dopiero prawdziwe zwycięstwo ducha nad materią.

[...] śledztwo jest szefem, więc trzeba iść tam, gdzie nas zaprowadzi. Bez uników, spychania na innych, trzeba wziąć tę czerwoną nitkę i podążać za nią aż do końca.

[...] nie powinieneś zamykać oczu na dowody tylko dlatego, że wskazują kierunek, w którym nie chcesz pójść.

[...] niektórzy nierozważnie trwonią to, za co inni sprzedaliby duszę: zdrowe, wolne od bólu ciało. A dlaczego? Bo są zbyt ślepi, okaleczeni emocjonalnie lub egocentryczni, żeby za ciemną krzywizną ziemi zobaczyć następny wschód słońca. Które zawsze wschodzi, jeśli tylko wciąż oddychamy.