Paulo Coelho

Najłatwiej osłabić przeciwnika wtedy, gdy się uda go przekonać, że stoimy po jego stronie.

Chcę wiedzieć, czy istnieje jakiś ułamek sekundy, w którym Dobro mierzy się ze Złem, ułamek sekundy, w którym Dobro ma szansę zwyciężyć.

Wierzyć innym to ryzykowna sprawa.

Odgrywanie roli wspaniałomyślnego nadaje się w sam raz dla tych, którzy boją się przyjąć na siebie odpowiedzialność za własne życie. O ileż prościej jest wierzyć w swoją szlachetność, niż stawić czoło innym i walczyć o swoje prawa. O ileż wygodniej jest wysłuchać obelgi i nie obrazić się, zamiast zdobyć się na odwagę i rzucić do walki z silniejszym przeciwnikiem. Można przecież zawsze udać, że rzucony w nas kamień chybił celu. I tylko nocą – gdy zostajemy sami ze sobą, a nasi bliscy śpią – tylko nocą możemy w ciszy zapłakać nad własnym tchórzostwem.

Piekłem dla Boga jest jego miłość do ludzi, bo ludzkie czyny bolą Go w każdym ułamku sekundy Jego wiecznego życia.

Jeśli ktoś zbyt długo żyje w miejscu doskonałym, zaczyna się nudzić.

Człowiek potrzebuje tego, co w nim najgorsze, by dosięgnąć tego, co w nim najlepsze.

Kiedy chcesz coś osiągnąć rozejrzyj się dookoła, zastanów się i pomyśl, czego dokładnie chcesz. Nikt nie dojrzy celu z zamkniętymi oczami.

Jeżeli zaś chodzi o Dobro, to ono nie istnieje ani na ziemi pełnej tchórzy, ani w niebie wszechwładnego Boga, który sieje rozpacz na chybił trafił, tylko po to, byśmy przez całe życie błagali Go, aby nas wyciągnął z tarapatów.

Każda istota ludzka na ziemi potrafi czynić zło, zależy to tylko od okoliczności.

Nikt nie może dopisać ani jednej joty, ani jednej kropki do tego, co już zapisane (…). Wolimy żyć w takiej iluzji, bo to daje nam poczucie bezpieczeństwa (…). Chociaż, głupotą jest wierzyć w złudne bezpieczeństwo – to sprawia, że nie jesteśmy przygotowani do życia.

Dobro nie istnieje, a cnota to tylko jedno z obliczy strachu – mówił ten głos – gdy człowiek to zrozumie, zda sobie również sprawę, że ten świat to igraszka Boga.