Paulo Coelho

Bronić się przed namiętnością, czy ślepo ulec? Co jest mniej niszczycielskie?

Nie wiem.

A kto powiedział, że my myślimy tylko o seksie? Wręcz przeciwnie, za wszelką cenę chcemy sprostać oczekiwaniom kobiet, choć tak naprawdę niewiele o tych oczekiwaniach wiemy. Uczymy się miłości z prostytutkami i dziewicami, opowiadamy niestworzone historie o naszej potencji. Starzejąc się, prowadzamy się pod rękę z coraz młodszymi kochankami, a wszystko po to, by udowodnić sobie i innym, że potrafimy zaspokoić potrzeby kobiet. (…) Nie rozumiemy nic! Sądzimy, że seks i wytrysk to jedno i to samo, a jak wiesz, wcale tak nie jest. Trudno się nam czegokolwiek nauczyć, bo nie mamy odwagi powiedzieć kobiecie: naucz mnie swojego ciała. Ale kobiety również nie mają odwagi powiedzieć: staraj się mnie poznać. Zadowalamy się prymitywnym instynktem przetrwania gatunku, koniec, kropka.

Gdy uczeń osiąga coś dzięki nauczycielowi, nauczyciel również czegoś się uczy.

Śmiałem się i płakałem nad ironią – Boga, który pokazał mi w najbardziej absurdalny sposób, że jestem narzędziem Dobra i Zła.

Zawsze byłem zdania, że głębokie przemiany czy to jednego człowieka, czy całych społeczeństw, dokonują się w bardzo krótkim czasie. Wtedy, gdy najmniej się tego spodziewamy, życie stawia przed nami wyzwania, by poddać próbie naszą odwagę i pragnienie zmiany. W takich chwilach udawanie, że nic się nie stało, czy usprawiedliwienie, że jeszcze nie jesteśmy gotowi, na niewiele się zda. Wyzwanie nie czeka. Życie nie ogląda się za siebie.

Niech pani nie wierzy w obietnice. Świat jest ich pełen. Obietnic bogactwa, zbawienia, wiecznej miłości. Niektórzy sądzą, że mogą wszystko obiecać, inni zaś na to przystają, bo łudzą się, że zapewni im to lepszą przyszłość (…). Ci, którzy łamią obietnice, czują się bezsilni i sfrustrowani! To samo dzieje się z tymi, którzy gorączkowo chwytają się cudzych obietnic.

Na początku świata mało było niesprawiedliwości. Każde kolejne pokolenie dokładało maleńką cegiełkę od siebie, sądząc, że nie ma to znaczenia, i sami widzicie, jaki świat jest teraz.

Każdy sądzi, że panuje nad wszystkim, gdy tymczasem nie panuje nad niczym.

Ludzie, którzy nie mają nic do stracenia, nie myślą wcale o życiu wiecznym.

– Który dzień w naszym życiu nigdy nie nadchodzi?

– Jutro.

Kto ma wielkie pragnienie, nie powinien pić zachłannie.

To przecież nie chęć stosowania się do reguł prawa sprawia, że wszyscy zachowują się tak, jak nakazuje społeczny obyczaj, lecz strach przed karą. Każdy z nas nosi w sobie taką małą szubienicę.