Ostatnio dodane

Człowiek bez duszy nie potrzebuje miłości, a jednocześnie może okazać się przydatny. To, że kogoś potrzebujemy, zaczyna nas niszczyć. zaślepia nas.

Niełatwo o miłość, (...); bez względu więc na to, jaki kształt przybierze, jest rzeczą rozsądną ją uszanować.

Niezbadane są wyroki boskie. Tak zwykła mawiać moja babcia. Oczywiście kiedy jeszcze żyła. Potem, gdy umarła, nie raczyła powiedzieć czegokolwiek (na całe zresztą szczęście).

Nie wiem, co jest w wiośnie, ale ta pora roku ma w sobie coś rozleniwiającego.

(...) wszystko, co ma na tym świecie jakąś wartość, jest w bardzo szczególny sposób sobą. Celebrujemy niepowtarzalność wyglądu, istnienia i zakładamy – (...) – że pewna część tej indywidualności trwa wiecznie, choćby tylko tylko w pamięci ludzi, którzy się z nią zetknęli.

Wojna zmienia reguły, wedle których żyjemy. Nagle okazuje się, że nienawidzić jest dobrze, że dobrze jest przyklasnąć zniszczeniu. Ludzie mogą pokazać swoje prawdziwe ja...

Boże, dlaczego nie wyszłam za sierotkę?

To, co w piątkach jest najlepsze, to to, że są one tuż przed weekendem.

Te rzeczy, w które wierzymy, będąc dziećmi, nigdy nas nie opuszczają, prawda? Po prostu czekają, aż czas zatoczy koło, a my ponownie zaczniemy w nie wierzyć.(...) Wydaje nam się, że się przemieszczamy, że stajemy się silniejsi, mądrzejsi, ale cały czas stoimy na tym samym spłachetku ziemi.

Nie wiem, jak to logicznie wytłumaczyć, ale niekiedy odnoszę wrażenie, że wszystko, co się w naszym życiu dzieje, jest przygotowaniem do tego, co ma nastąpić.

Obojętność to najlepsze lekarstwo. Gdy raz się przyznasz do porażki, życie staje się jak puchowa pierzyna.

Doświadczenie składa się z nieskończonych dwuznaczności – motywów, uczuć, przyczyny i skutku (...).