Ostatnio dodane

Ten, kto kocha, podbija świat – bez obawy, że cokolwiek utraci. Prawdziwa miłość to akt całkowitego oddania.

Człowiek musi przejść przez różne etapy, zanim wypełni swe przeznaczenie.

Tylko niekiedy szczęście bywa darem, najczęściej trzeba o nie walczyć.

Bóg zapładniał ludzkie serca tylko niemożliwymi marzeniami.

Świat posiada własną duszę i bywa, że owa dusza wywiera wpływ na wszystko i na wszystkich w tym samym czasie.

Życie w małym prowincjonalnym miasteczku, choć nie daje kobiecie obycia i poloru – uczy, jak słuchać głosu serca i posługiwać się intuicją.

W prawdziwym życiu miłość musi być możliwa. Nawet jeśli nie od razu wzajemna, miłość zdoła przetrwać jedynie wtedy, jeśli istnieje iskierka nadziei – bodaj najmniejsza – że zdobędziemy z czasem ukochaną osobę. A reszta jest czystą fantazją.

Ból, który nęka ciebie i mnie, nie przeminie nigdy, ale ta praca pomoże nam go znieść. Cierpienie nie ima się zmęczonego ciała.

Bóg jest nieskończony w swym miłosierdziu i nieubłagany w swej surowości dla tych, którym brak odwagi, by się odważyć.

To, co wydarzyło się dawno temu, pozostaje w pamięci bardziej żywe niż to, co zdarzyło się wczoraj.

Bóg żąda od człowieka jedynie tego, czemu jest on w stanie podołać.

Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los.