Ostatnio dodane

Ludzie boją się umierać, bo odczuwają lęk przed nieznanym. Ale właśnie, co to jest nieznane? Proponuję ci, Oskarze, żebyś się nie bał, żebyś był ufny. Spójrz na twarz Pana Boga na krzyżu: znosi cierpienie fizyczne, ale nie cierpi duchowo, bo ufa. I nawet gwoździe już mu tak nie doskwierają. Powtarza sobie: boli mnie, ale nie ma w tym nic złego. To są korzyści, które przynosi wiara.

Ale mężczyzna i kobieta nigdy nie będą się kochać równie autentycznie jak dwóch przyjaciół, gdyż ich relacja jest zepsuta uwodzeniem. Odgrywają role. Gorzej, każde z nich szuka najpiękniejszej roli. Teatr. Komedia. Kłamstwo. Nie ma bezpieczeństwa w miłości, gdyż każdy myśli, że musi udawać, że nie może być kochanym takim, jaki jest. Pozory. Sztuczna fasada. Wielka miłość to udane i wciąż ponawiane kłamstwo.

Jak ma się osiemnaście lat, to nie wie się, co to zmęczenie.

Im więcej dostajesz po buzi, tym więcej możesz wytrzymać.

– Oskarze, z chorobą jest tak jak ze śmiercią. Jest faktem. Nie jest żadną karą.

– Najciekawsze pytania wciąż pozostają pytaniami. Kryją w sobie tajemnicę. Do każdej odpowiedzi trzeba dodać „być może”. Tylko na nieciekawe pytania można udzielić ostatecznych odpowiedzi.

– Chcesz powiedzieć, że dla „Życia” nie ma rozwiązania?

– Chcę powiedzieć, że dla „Życia” jest kilka rozwiązań, a więc nie ma żadnego.

– A ja myślę, ciociu, że dla życia nie ma innego rozwiązania niż żyć.

– Właściwie nie boję się nieznanego. Tylko trochę szkoda mi tracić to, co znam.

Żyjesz obok mnie. Ale nie ze mną.

Spojrzała na siebie łaskawym okiem i uznała, że „jest o wiele za dobra dla byle faceta”. Uległość wynika z braku szacunku dla siebie.

Mieć pieniądze, to takie łatwe i pospolite, za to posiadać talent… Tak wielki talent…

Utrzymywać związek to kierować się miłością własną, nie miłością do partnera.

Nie jest rozsądne długo kochać, kochać bez przerwy to czyste szaleństwo. Rozum nakazuje kochać tak długo, jak to jest przyjemnie. Oto miłosny racjonalizm: kochajmy się, dopóki mamy złudzenia, kiedy je stracimy, lepiej się rozstańmy. Gdy tylko ujrzymy przed sobą kogoś rzeczywistego, a nie kogoś, kogo sobie wyobrażamy, rozejdźmy się.