Ostatnio dodane

Po co pisać powieści? Lepiej napisać na nowo Historię, która następnie stanie się rzeczywistością.

Ulec, stawiając czoło kosmicznemu spiskowi, to żaden wstyd.

Każdy wielki myśliciel jest głupcem dla innego wielkiego myśliciela.

Doktorzy dużo się uczą, ale są głupsi od innych i nie trzeba ich słuchać.

Świat jest zagadką łagodną, a nasze szaleństwo czyni ją straszną, gdyż chce objaśnić według swojej prawdy.

Tylko w ludziach małych nie widzimy nic nadzwyczajnego.

Nie lękaj się ciemności. Nie jest ci groźbą, lecz ochroną.

Wariaci i dzieci zawsze mówią prawdę.

Sztuka nas zwodzi i uspokaja, podsuwa świat takim, jaki powinien być według artystów.

Wszyscy na tym świecie cierpią, chcieliby bowiem wrócić tam, skąd przybyli, a zapomnieli już, jak to osiągnąć.

Uważasz, że piękne jest dzieło stworzenia, choć zaczaiła się w nim śmierć?

Nie zdajemy sobie z tego sprawy, ale nasz skarb – w porównaniu z analfabetą (albo alfabetą, który nie bierze książki do ręki) – to fakt, że on przeżywa i przeżyje tylko swoje życie, a my przeżyliśmy ich mnóstwo. Wspominając zabawy dziecięce, przypominamy sobie także zabawy Prousta, cierpieliśmy z powodu własnej miłości, ale także z powodu miłości Pryma i Tysbe, przyswoiliśmy sobie szczyptę mądrości Solona, drżeliśmy z chłodu w wietrzne noce na Świętej Helenie i wraz z bajką zasłyszaną od babci powtarzamy tę opowiadaną przez Szeherezadę.