Ostatnio dodane

Cisza na ekranie jest ciszą przed burzą. Celowo opóźnia jeszcze na moment rozwiązanie, żeby napięcie u widza, utożsamiającego się z bohaterem, sięgnęło zenitu. Cisza, ten moment pauzy– podbija uwagę. Nie bierze się z kompletnego braku dźwięku, lecz z kontrastu do dźwięku poprzedzającego.

Jako reporter bierzesz odpowiedzialność za bohatera. On nie zawsze do końca zdaje sobie sprawę ze wszystkich możliwych konsekwencji ujawniania szczegółów swojej historii. Ty – tak, dlatego po twojej stronie leży odpowiedzialność, żeby go chronić na każdym etapie realizacji.

Mniej znaczy więcej.

Połączenie dwóch ujęć czy dwóch scen to nie tylko prosty zabieg techniczny. Montaż to prawdziwa fabryka emocji. I jak to w fabryce, wybierając różne formy montażu, możesz te emocje wytwarzać i zwielokrotniać.

Jak dobry bohater jest bramą do reportażu tak otwierająca rozmowa dokumentacyjna jest jej kluczem.

Najbardziej dramatycznym konfliktem, wymyślonym przez starożytnych, a stosowanym z porażającym efektem w dramatach Szekspira, nie jest pojedynek dobra ze złem, ale dobra z dobrem.

Reportaż to sztuka odejmowania.

Często sprowadzamy społeczną dominację u innych gatunków do dominacji fizycznej. Jak mogłoby być inaczej? Albo dominujesz, albo nie. Jeśli Mama [imię szympansicy] nie może fizycznie pobić żadnego dorosłego samca, to dlaczego w ogóle mamy ją nazywać samicą alfa? Fakt, że stosujemy tę uproszczoną logikę do zwierząt, jest zaskakujący, skoro nigdy nie robimy tak w przypadku naszego społeczeństwa. Nikt z odwiedzających jakąś firmę nie podchodzi do najmocniej zbudowanego faceta w biurze z przekonaniem, że to musi być szef.

Istotą reportażu jest nie tyle samo zdarzenie, ile tego zdarzenia znaczenie. Jak na warsztacie tkackim reporter na osnowie zdarzeń tworzy bardziej lub mniej misterny wzór. Im bardziej będzie odnosił się do wartości uniwersalnych czy archetypów, tym większa będzie siła jego oddziaływania.

Życie życiem, ale biznes to co innego. Tutaj nie ma mowy o głodach. Jak mam zaufać i puścić, kiedy firma musi się kręcić. Wyznaczanie i realizacja strategii, celów, budżetów. Tak od zawsze myślałam. I nic w tym złego, na to Pan Bóg dał mi ręce i rozum. Ale nagle dociera do mnie, że może chodzi tu o coś innego. Czy przypadkiem moja chęć kontrolowania, paraliżujący czasem strach przed porażką, moja praca, moja firma nie staje się coraz mniej Boża? A coraz bardziej… Chronosa?

Łatwiej było mi publicznie mówić o tym, że jestem gejem, niż o tym, że wychowałem się wśród biednych ludzi.

Maniok rośnie pod ziemią, wymaga niewielkich nakładów pracy, łatwo go ukryć, dojrzewa przez cały rok oraz, co najważniejsze, można go bezpiecznie pozostawić w ziemi i nadal przez trzy lata pozostanie jadalny. Jeśli państwo rości pretensje do twojego manioku, to musi przyjść i go wykopać, bulwa po bulwie, po czym zostaje z ładunkiem ciężkim i mało wartościowym. Z punktu widzenia dawnego poborcy podatkowego najłatwiej zarządza się roślinami ziarnistymi (zwłaszcza ryżem), a najtrudniej korzeniami i bulwami.