Ostatnio dodane

Nie wszystko jest stracone, póki jesteśmy z siebie niezadowoleni.

Głębokie są tylko uczucia, które się ukrywa. Stąd siła uczuć podłych.

Bywają noce tak pełne udręk, że nazajutrz należałoby zmienić nazwisko, bo nie jest się już tym samym, co pierwej.

Pisanie nie oznacza myślenia; to przedrzeźnianie albo co najwyżej imitacja myśli.

Po co nosić maskę, gdy nie ma się już twarzy?

Gdy ktoś mnie zapewnia, że obca jest mu uraza, zawsze mnie kusi, by dać mu w twarz, żeby mu pokazać, iż się myli.

Każdy ból się zapomina, upokorzenia - żadnego.

Jeśli chce się być szczęśliwym, nie wolno gmerać w pamięci.

Miłość własna jest wygodna: wywodzi się z instynktu samozachowawczego i zwierzęta poznałyby ją, gdyby były choć trochę zdeprawowane. Nienawiść do samego siebie jest trudniejsza - celuje w tym wyłącznie człowiek.

Religia sadowi się na ruinach mądrości: zabiegi, jakie stosuje ta pierwsza, nie odpowiadają tej drugiej.

Człowiek pociąga mnie i przeraża, kocham go i nienawidzę za skazującą mnie na bierność gwałtownością. Nie pojmuję, dlaczego należałoby się miotać, aby oddalić od niego fatalizm losu. Trzeba być naiwnym, żeby go pogrążać lub bronić!

Wszelako historia jest tęsknotą za przestrzenią i obawą przed osiedleniem się we własnym domostwie, marzeniem o włóczędze i potrzebą, aby umrzeć gdzieś daleko... tyle że historia to właśnie to, czego już wokół nas nie widać.