Ostatnio dodane

„Nie masz wpływu na to, jaki ryż posadzono na twoim tarasie. Możesz tylko sprawić by owocował jak najpełniej.” Przekładając na nasze, każde życie da się wyciągnąć na maksa. Ale żeby to zrobić, trzeba zmienić tor myśli.

Co sprawia, że przeciętny chłopak, jakich wokół tysiące, zamienia się nagle w połówkę? Może zamiast szukać ideału, lepiej pomajstrować przy oczach?

Każdy człowiek potrzebuje bajek. Nawet jeśli wygląda jak bezduszny niemiecki oficer.

Kiedy człowiek ma dwadzieścia lat, marzy o tym, żeby uciec na bezludną wyspę. Marzy o odrobinie spokoju, z dala od stada, które wypełnia każdy kąt stancji, śpi w jego łazience i wyjada smakołyki ukryte w szafie. A potem nagle wszystko cichnie. Nikt nie wpada znienacka. Nikt nie wyciąga do knajpy na kwadrans przed północą.

No to siedzimy. Polka i Duńczyk we włoskiej knajpce. Popijamy francuskie wino i czekamy na spaghetti z grecką fetą. Z głośników sączy się irlandzka muzyczka. Mam na sobie hiszpańską kurtkę, a Jasper – szwedzką bluzę. Pachniemy niemieckimi dezodorantami. Rozmawiamy po angielsku. Globalizacja.

Celebrowanie drobnych, pozornie nieistotnych chwil jest niezwykle ważne i podnosi jakość życia.

Miłość przychodzi i odchodzi, a przyjaźń trwa…

Większość ludzi robi wszystko, żeby nie czuć bólu. Mija czas, starzejemy się i nagle się okazuje, że przegapiliśmy szansę, by ktoś nas zranił.

Życie nie składa się tak, jakby chcieli scenarzyści oper mydlanych.

Czasem lepiej stracić kogoś na zawsze, niż ciągle spotykać, wiedząc, że to koniec.

Psychoterapeuci żartują czasami, że straciliby zajęcie, gdyby ludzie zechcieli uważnie posłuchać tego, co mają im do powiedzenia inni. Na razie bezrobocie im nie grozi.

Nic nie trwa równie długo jak prowizorka.