Ostatnio dodane

Bóg ma na pewno własne zamysły i nic po ludzkim planowaniu.

Dziwne są ścieżki szczęścia. Niektórzy potrafią zbudować swoje szczęście niemal z niczego, ocalić i rozdmuchać nawet najbardziej nikłą iskrę, choć wiatr i deszcz.

Jawa to jawa, ilość cudów jest w niej ograniczona.

Miłość nie przychodzi z nieba, ale przychodzi z nas, z naszego serca, ciała, oczekiwań, marzeń i pragnień.

Może to idiotyczne, ale martwiłem się, że jeśli ogarnie mnie otępienie umysłu, serca lub ciała, jeśli poddam się jakiejkolwiek słabości, Lorrie umrze. Czułem, że tylko gdy będę znosił przenikliwy ból, mogę utrzymać równowagę Boga i mieć pewność, że słyszy moje błagania.

Nie wolno mi było jednak płakać, bo w ten sposób przyznałbym, że spodziewam się najgorszego. I tym samym prowokowałbym śmierć, by zabrała to, czego pragnie.

Pozujemy na twardzieli, aby inni się z nami liczyli, aby czuli przed nami respekt i nie podskakiwali. Boimy się, że nas wyśmieją, wyszydzą, nie ufamy nikomu, z założenia. Okazuje się jednak, że każdy z nas, w środku i tak marzy o przyjaźni, miłości i serdeczności.

Domy nie są nawiedzane przez duchy. To my jesteśmy nawiedzani i niezależnie od architektury, którą się otaczamy, duchy towarzyszą nam, dopóki sami się nimi nie staniemy.

Niezależnie od masek, jakie przybieramy, w każdym z nas bije ludzkie serce.

Dopóki jest ciasto, jest nadzieja. A ciasto jest zawsze.

Każda subkultura i grupa etniczna ma swoje przejawy bigoterii.

(...) słowa są taką samą zagadką jak symbole i przedmioty.

Nie boimy się własnej śmierci tak bardzo, jak odejścia tych, których kochamy. Nie umiemy pogodzić się z ich stratą i doprowadza nas to do szaleństwa.