Ostatnio dodane

Musisz nauczyć się swobodnego poruszania w tym świecie. Nie ma w nim nic specjalnego: wyłącznie pozory. Nie należy dać się im zwieść.

Nie robi się interesów z przyjaciółmi i z rodziną.

Kiedy człowiek ma problem, nie ma jak w domu.

Każdy wysiłek, żeby się wybić, zasługiwał na szacunek.

Miłość nigdy nie była warta zbyt wiele. Zwłaszcza teraz, kiedy z litości ludzie dawali jej już tylko kciuka.

Nic tak nie rozprasza jak world wide web.

Kliknięcie wprawia w ruch kulę ziemską, kliknięcie ją zatrzymuje.

Wszystkie opowiadania traktują w gruncie rzeczy o miłości.

Miałem ciężkie dzieciństwo. Moi rodzice nie sprawdzali się pod wieloma względami. Uważa się, że dzieciństwo w nędzy i zaniedbaniu jest rzeczą złą. Łamie charakter. Uczy znieczulicy. Odbiera radość życia. Nie wiem, czy moje ciężkie dzieciństwo kiedykolwiek zdołało odebrać mi radość życia. Ale chyba właśnie ono jest powodem, dla którego ciągle jestem zakochany.

Żyjemy w zamkniętym obiegu, wracamy, uciekając, zaprzeczamy, zgadzając się, kochamy, nienawidząc, dajemy, biorąc. Jesteśmy walutą i towarem jednocześnie. Kupują nami nas samych po to, żeby nas sprzedać nam samym po wyższej cenie.

– Całe życie to taka szamotanina – powiedział później, patrząc na nią z ojcowskim uwielbieniem. – Szamoczemy się z duperelami, a to, co święte, nam umyka. Nie szanujemy świętości.

– Co jest święte, tato?

– Najmniejsze rzeczy, córuś, najmniejsze, niepozorne. Zdrowie jest święte. Drugi człowiek jest święty. Miłość do człowieka.

Odkąd odeszła, miarą mej miłości stał się jej brak. Nocami siadywałem samotnie i paliłem papierosy zastanawiając się, jak to jest: być Sarą.