Ostatnio dodane

Czasami serce podejmuje decyzje, przed którymi cofa się rozum, i chociaż wiemy, że serce ustawicznie nas oszukuje, zdajemy sobie również sprawę, że w rzadkich chwilach stresu i głębokiej straty jego winy mogą zostać odkupione przez cierpienie.

Działanie jest odpowiedzią na większość problemów. Strach, rozpacz, przygnębienie, a w wielu wypadkach także i gniew rodzą się z poczucia bezsilności, bezradności. Podejmowanie działań w celu rozwiązania problemów to właściwa metoda, lecz jeśli chce się uczynić ją słuszną i najskuteczniejszą, należy kierować się rozsądkiem i zachować odpowiednią perspektywę moralną.

Miłość staje się głębsza i silniejsza, kiedy dwie osoby wiedzą, co należy powiedzieć, i wiedzą, czego nigdy nie trzeba wyrażać słowami.

Burza ucichła w końcu sama z siebie, ponieważ taki już jest charakter tych dziwnych czasów, że po każdym strasznym wydarzeniu, niezależnie od jego bezprecedensowego wymiaru i grozy, następuje nieuchronnie kolejne straszne wydarzenie, jeszcze bardziej niezwykłe i przerażające.

Nie istniało coś takiego jak zbieg okoliczności. Związek był zastanawiający, choć trudny do uchwycenia. I przerażający.

Najważniejsze, że jest w tobie coś wyjątkowego, co możesz ofiarować. Nie, nie o to dokładnie mi chodzi. Nie ma w tobie czegoś wyjątkowego, to ty jesteś wyjątkowa. Wiem o tym, ale nie potrafię tego wytłumaczyć. Wiem, że kiedy zaczniesz dzielić się tym, czym jesteś, przyniesie to również wiele nadziei i szczęścia ludziom w odległych miejscach, tak jak przynosi mnie, tutaj, u twego boku.

Zapomnienie to początek uzdrowienia.

Ludzie zawsze sprawiają nam zawód i niemądrze jest oczekiwać od nich zbyt wiele.

Nigdzie na świecie nie jest już bezpiecznie.

Każdy popełnia czyny, których się wstydzi, lecz prędzej czy później zawiera kompromis z samym sobą, formując perły winy wokół każdego dokuczliwego ziarnka moralnego piasku. Wina, w przeciwieństwie do wstydu, może być niemal tak kojąca jak cnota, ponieważ nie czuje się już ostrych krawędzi rzeczy, którą otacza, a przedmiotem zainteresowania staje się sama wina.

Cywilizacja była największą ze wszystkich gier, cudownie wyrafinowaną społeczną rywalizacją, w której każdy musiał grać czysto, aby móc folgować sekretnym przyjemnościom; opanowanie jej reguł – manier, etykiety – stanowiło zbędny warunek sukcesu.

Ja nie uciekam od problemów, ja je rozwiązuję.