Zielony Dom

– To są sprawy miłości, a miłość nie rozumie powodów. Również nie lubi pytań i nie udziela odpowiedzi.

W godzinie prawdy mężczyźni zawsze pokazują swoje prawdziwe oblicze

Przyzwyczaja się człowiek do miejsca, nawet jeśli jest niewiele warte (…) – To ludzkie.

Im, silniejszy jesteś, tym gorszy.

Każdy interes jest brudny, stary (…) jeśli masz forsę, możesz robić najgorsze interesy bez ryzyka.

– Nie słyszałem już potem, żeby się śmieli albo śpiewali hymn – powiedział harfista. – Coś im było nie tak po tym wszystkim, co tamten im nawrzucał.

– Pocieszyli się, pijąc (…)

– Dlatego myślę, że żale, które człowiek w sobie dusi, wszystko tłumaczą – powiedział Młody – Dlatego jedni kończą jako pijący, inni jako księża albo mordercy.

Zło tylko dla zła, tego nie można zrozumieć, proszę pana. Ale po co robić coś takiego (…) czy to z wściekłości?

– Dlaczego zawsze muszą się bić, dlaczego nie mogą żyć w spokoju i razem cieszyć się z życia (…) – Jakie piękne byłoby wtedy życie! (Anselmo)

– Kto wie mistrzu – powiedział Młody – Może byłoby nudniejsze i smutniejsze.

Zemsta jest nieludzka, tak mogą postępować dzikusy.

– Nie należy osądzać zbyt szybko (…) Należałoby wiedzieć co się naprawdę stało. To nie takie proste zobaczyć, co się za czym kryje. Nigdy pierwszy, bracie, nie rzucaj kamieniem

Zawsze ta nienawiść, Fushia – powiedział Aquillino – Coś ci się przytrafia i już zaczynasz kogoś nienawidzić. Za to też Bóg cię ukarze.

Czy można się czegoś bać bardziej od piekła? – powiedział Aquillino – A jednak ludzie grzeszą. Nie zawsze strach powstrzymuje ludzi, Fushia.

– Naprawdę, don Anselmo? – mówi Dzikuska. – Pan też się tam urodził? Prawda, jaka ładna jest puszcza z tyloma drzewami i ptaszkami? Prawda, że tam ludzie są lepsi?

– Ludzie wszędzie są tacy sami, dziewczyno – mówi harfista. – Ale prawda, że puszcza jest ładna. Ja już wszystko zapomniałem, tylko kolor pamiętam, dlatego pomalowałem harfę na zielono.

Lepiej nigdy niczego nie planuj – powiedziała Lalita. – Bo później, jak nie wychodzi jest jeszcze gorzej. Myśl tylko o tym, co się dzieje teraz, Bonifacjo.

– Nieszczęścia spadają nagle, w najmniej spodziewanej chwili.

Kto może spełniać swoje zachcianki, kiedy jest biedakiem don Adrian.