Katarzyna Grochola

[...] jeśli widzisz, że twoje dzieci i tak coś zrobią, to gódź się z tym.

To bardzo zabawne, że człowiek, czyli kobieta, im bardziej mu się nie układa w małżeństwie, tym bardziej cierpi, jak ono się kończy.

[...] świat jest odbiciem stanu naszego umysłu.

Boże, dlaczego to mnie spotkało? Akurat mnie? Przecież statystyki mówią, że spotyka to co dziesiątą kobietę w naszym kraju. Dlaczego musiałam być ta dziesiąta? Wystarczyło, by jakoś inaczej się ustawić w statystyce.

Na zapas nie warto się martwić, na zapas warto się cieszyć.

Przecież wszyscy w tym państwie będą kiedyś chorzy. A państwo, które nie dba o nauczycieli i lekarzy, może już się zlikwidować.

Ludzie, którzy chcą się porozumieć, zawsze znajdą drogę do siebie.

Ostatecznie dzisiejsze pisma wyścielą jutrzejsze kubły na śmieci.

...drażni nas u innych to, czego nie akceptujemy u siebie.

Ja mogę spokojnie nabałaganić nawet w ciągu piętnastu minut, jeżeli przypadkiem wpadnie mi do głowy, żeby zacząć coś porządkować.

Ojciec marzył, żeby matka nareszcie przestała mówić. Matka marzyła, żeby ojciec nareszcie zaczął mówić i mył pędzel po goleniu.