Jan Sztaudynger

Każda jej pozycja, to już propozycja.

Czas krok po kroku nam zmienia

Gorycz pamięci w słodycz zapomnienia.

Czy Pan Bóg stworzył nas czy czart,

Widzę, że to był kiepski żart.

Fortuna toczy się kołem,

Pod kołem to pojąłem.

A kiedy strzyżesz owieczki,

Opowiadaj im bajeczki.

Któż by wiedział, że czas leci,

Gdyby nie lustro i gdyby nie dzieci.

Cisza i ciemność

Potęgują wzajemność.

Za mnie myśli polska mowa,

Ja tylko notuję słowa.

Ten pan i ta pani są na siebie skazani!

Mówię. Krzyczę. Piszę.

Czy warto było mącić ciszę?

Zwiększa smak potraw i miłości

Ten, kto czasem pości.

Bóg mowę nam wymyślił

Dla ukrywania myśli.