Jan Sztaudynger

Kochać ludzi, wszystkich ludzi?

O, jak to trudzi!

Jedni rodzą się za późno, a drudzy za wcześnie

To wielka sztuka zrodzić się współcześnie!

Żona mi odpowiada,

Bo mi nie odpowiada.

Nim pomyślicie o miłosnej uczcie,

Pierwej się uczcie.

Każdy ma całą śmierć,

Choćby miał życia tylko ćwierć.

Bądź sprawiedliwy dla innych, Panie,

Dla siebie proszę o zmiłowanie…

On był stały –

Tylko one się zmieniały.

Zero do zera,

A będzie kariera.

Czemu ta Polska

Tak monopolska?

Nie rób samemu, co można we dwoje (…).

Najgorsze z upokorzeń,

Kiedy nawala korzeń.

Najgłośniejsze hurra

W orła nie zmieni knura…