Jan Sztaudynger

Dać w ziemię nura –

Najlepsza to emerytura.

Żyłem z wami, kochałem i cierpiałem z wami,

Teraz żyjcie, kochajcie, cierpcie sobie sami.

Dziewczęcym udkiem

Bronię się przed smutkiem.

I kiedy jestem głodny, i kiedy jestem syty,

Drażnią mnie bliźnich moich apetyty.

Ilu samców,

Tylu kłamców.

Była wierna jak skała,

Lecz czasami kruszała.

Marzenie, to wyborna rzecz,

Raz działa w przód, raz działa wstecz.

Gorycz poranka i słodycz jesieni

Dopiero w późnym wieku się ceni.

Głupi a nadgorliwy

Do ognia dolewa oliwy.

Dzięki szatańskiej pysze

Jednych nie słucham, drugich nie słyszę.

Prawda w oczy kole,

A więc kłamstwo wolę.

Zarzucało zero zeru,

Że mu brak charakteru!