Antoni Kępiński

Nastawienie uczuciowe do śmierci u człowieka nie jest jednoznaczne; człowiek boi się śmierci, ale też śmierć go pociąga.

Tęsknota za śmiercią jest niejednokrotnie tęsknotą za powrotem do bezpieczeństwa najwcześniejszego okresu życia.

Nauka jest przeciwstawna mądrości, mądrość bowiem nie dąży do władzy, ale do większego zbliżenia się i tym samym lepszego zrozumienia świata otaczającego, wczucia się w jego tajemny rytm.

Jeśli nauka potępia i ośmiesza podejście animistyczne, to dzieje sie tak między innymi dlatego, że nauka wywodzi się z dążenia do panowania nad światem, jest ona kontynuatorką magii.

Nieraz spojrzenie lekarza, jego uspokajające słowo, gest, dotknięcie ręki przynoszą ulgę choremu, zmniejszają jego lękowe napięcie, a nawet odczuwanie bólu.

Fakt, że w stosunku do chorych psychicznie od wieków stosowano metody najbardziej agresywne i nieludzkie, świadczy o tym, jak silny był lęk przed nimi.

Być dobrym psychiatrą, w praktyce oznacza umieć rozładować lęk swego pacjenta.

Psychiatra zawsze potrafi doszukać się patologii w badanym przedmiocie.

Nie zawsze dobry lekarz praktyk jest dobrym naukowcem i odwrotnie.

W stosunku do samego siebie na ogół trudno być lekarzem.

Miłość jest jednym z najsilniejszych antidotów na uczucie lęku, dlatego tak ważną odgrywa rolę w relacjach pacjenta z lekarzem i pielęgniarką.

Obowiązkiem lekarza jest walczyć z chorobą i ze śmiercią, walkę tę powinien prowadzić do ostatka, choć wszystkie pozycje wydają się stracone.