Antoni Kępiński
Cytaty
Człowiek, wchodząc w przestrzeń wspólną, musi wyrzec się swej intymności; od momentu wejścia w ludzką wspólnotę jest on skazany na to, że każdy jego ruch, każde słowo i każdy gest będą oceniane przez innych ludzi.
Każdy kontakt z otoczeniem jest swoistą walką: zwyciężę ja lub zwycięży otoczenie.
Schizofrenicy na ogół łatwo znosili piekło obozów zagłady, gdyż w porównaniu z tym, co przeżyli w trakcie swej psychozy, przeżycia obozowe nie były dla nich tak straszne.
Nieokreślony niepokój jest przeżyciem związanym z samym faktem istnienia i występuje on u każdego człowieka.
W nerwicy, której charakterystyczną cechą jest nuda, chory znajduje się w potrzasku między lękiem przed życiem a lękiem przed śmiercią.
W przypadku urojeń granica między tzw. normą a patologią nie zawsze jest wyraźna i często właśnie na tym terenie styka się świat nocy ze światem dnia.
Podobnie jak reagujemy lękiem, gdy ziemia zacznie drgać pod naszymi stopami lub gdy słońce ulegnie zaćmieniu, tak też zachowanie ludzkie, które wykracza poza granice przyjętych norm i jest niewytłumaczalne i nieprzewidzialne, budzi w nas lęk.
Człowiek żyjący w stałym lęku wyraźnie karłowacieje.
Są ludzie, którzy żyją w celibacie i wcale nie odczuwają niepokoju nerwicowego, a są tacy, którzy prowadzą dość intensywne życie seksualne i nie uwalnia ich to bynajmniej od lęków na podłożu seksualnym.
Lęk przed społecznym potępieniem jest u człowieka bardzo silny i zdarza się, że przeważa on nad lękiem biologicznym.
Każdy człowiek w mniejszym lub większym stopniu odczuwa lęk przed swym otoczeniem społecznym.
Człowiek więcej boi się tworów własnego umysłu niż konkretnej rzeczywistości.
