Antoni Kępiński
Cytaty
Człowiek żyjący w stałym lęku wyraźnie karłowacieje.
Są ludzie, którzy żyją w celibacie i wcale nie odczuwają niepokoju nerwicowego, a są tacy, którzy prowadzą dość intensywne życie seksualne i nie uwalnia ich to bynajmniej od lęków na podłożu seksualnym.
Lęk przed społecznym potępieniem jest u człowieka bardzo silny i zdarza się, że przeważa on nad lękiem biologicznym.
Każdy człowiek w mniejszym lub większym stopniu odczuwa lęk przed swym otoczeniem społecznym.
Człowiek więcej boi się tworów własnego umysłu niż konkretnej rzeczywistości.
Najpierw boimy sie tego, co na zewnątrz nas, a w końcu tego, co w nas.
Człowiek w swym repertuarze sygnałów lękowych prócz własnych ma te, które należą do historii całej ludzkości, a nawet całego świata zwierzęcego.
Nerwicowa hiperaktywność, rzucanie się w wir życia, nadmierne życie towarzyskie i społeczne, ustawiczne podróże, unikanie skupienia i samotności, typowe dla naszej cywilizacji, w znacznej mierze wywodzą się z nerwicowego lęku przed samotnością.
Mimo silnie rozwiniętych tendencji marzycielskich, dzieci zazwyczaj zachowują równie silny zmysł rzeczywistości.
Wnętrze ciała ma swoje własne sprawy i samo je sobie załatwia.
W świecie własnego ciała jesteśmy zagubieni, jest ono dla nas mrokiem i tajemnicą.
Własne ciało jest „prawdziwe”, a świat otaczający jest „złudą”, gdyż cechą złudy jest ustawiczna zmienność.
