Cytaty o wytrwałości

Nauczyłam się nie poddawać.

Wykształcili w sobie nową wytrwałość, zrodzoną z cierpienia i z potrzeby. Zdołali przeżyć najtrudniejsze chwile dzięki miłości, która ich nigdy nie zawiodła i dla nich znaczyła więcej, niż wszystko inne.

Trzeba im było odwagi, by przeciwstawić się cierpieniom, upadkom, wykrzesać siłę ducha i podnosić się z upadku jeden raz i tysiąc razy, żeby się przystosować i żyć wśród obcych.

Podróż licząca tysiące mil zawsze zaczyna się od trudności.

Może w tej właśnie chwili zdałam sobie sprawę, że i ja prowadzę swoją własną wojnę, której końca nie widać, więc lepiej prowadzić ją z radością, żeby życie nie upłynęło mi na czekaniu na jakieś ostateczne zwycięstwo, po którym dopiero mogłabym poczuć się dobrze. Doszłam do wniosku, że Elwira miała rację, trzeba być bardzo dzielną i walczyć bez wytchnienia.

Zawsze istnieją granice tego, co człowiek jest w stanie wytrzymać… (…) Jeżeli ból trwa długo, to znaczy, że można go znieść. Jeżeli jest nie do zniesienia, zabije cię i nie potrwa długo.

Nie poddawaj się, (…), chyba że nie będzie już wyjścia.

Pogodzę się z tym. W tym jestem dobra. W przyjmowaniu ciosów.

Trzeba powoli. Tak jak ze wszystkim, trzeba po prostu zacząć. Zrobić pierwszy krok. Po nim zrobię drugi i trzeci. A potem będę już umiała przejść cały ten dystans.

Jedynie przy wytrwałości można widzieć dobrze wszystko.

Miłość, jak deszcz, może czerpać siły z góry – poi wówczas obficie zakochane pary, a wszystko przesiąknięte jest radością. Ale czasem, w okresach smutnej życiowej posuchy, miłość wysycha na powierzchni i wtedy musi czerpać siły z wewnątrz – stara się wówczas przetrwać, zapuszczając głębiej korzenie.

Sądzę, że kiedy nas coś boli, mamy wybór. Można siedzieć na ławce albo spróbować grać mimo bólu.